Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/3737 K.2023/5124

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/345 Esas, 2020/360 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 14.04.2021 tarihli ve 2021/455 Esas, 2021/1085 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi,

43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 24 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının katılan mağdure vekili ile katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 2021/23195 Esas, 2022/4692 Karar sayılı kararı ile özetle mağdurenin duruşmada dinlenmesinden sonra 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/1530 Esas, 2022/2915 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 24 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi Polislerin kendisini tehdit etmesi nedeniyle karakolda ve savcılıkta bir kez istismar eylemi gerçekleştirdiğini söylediğine, eşi ile arasında şiddetli geçimsizlik yaşadığına, eşinin emeline ulaştığına, kızına bu acımasızlığı yapmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesi, "...sanığın mahkememizde yapılan yargılaması sırasında alınan savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ve kızının eşinin yönlendirmesi ile kendisine suç isnadında bulunduğunu savunmuş ise de, sanığın aşamalarda alınan ifadeleri ve sorgusunda üzerine atılı suçlamayı aldığı uyuşturucu maddenin etkisi ile öz kızına sürtünme yoluyla cinsel istismarda bulunduğu şeklinde yapmış olduğu kabul ve Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarlığı'nın uzmanlık raporu ile belirlendiği şekilde mağdurun teslim ettiği külodu üzerinde sanığa ait DNA kalıntılarının bulunması ve katılan ...

Gülser'in aşamalarda alınan beyanlarında da olayın gelişim safhasını doğrular anlatımın olması ve mağdurun Yargıtay bozma ilamı sonrasında alınan ifadesinde aynı beyanlarını tekrar ederek, bu eylemlerin çok sayıda belki 60 kez aynı şekilde tekrarlandığı hususundaki beyanları gözönünde bulundurulduğunda sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarıına itibar edilmemiş ve bu şekilde sanığın 12 yaşından küçük öz kızına mağdur ... katılanın anlatımına göre sabit kabul edildiği şekliyle birden fazla kez cinsel istismarda bulunduğu sabit görülmüş,

her ne kadar sanık hakkında iddianamede mağdura yönelik organ sokma yoluyla nitelikli cinsel istismar suçundan cezalandırılması istenmiş ise de ATK raporunda organ sokmaya yönelik bir bulguya rastlanmadığı, organ sokma yoluyla cinsel istismarın gerçekleştiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin bir delilin bulunmadığı,

mağdurun anlatımı, sanığın soruşturma aşamasında ikrarı, katılan annenin anlatımı ve mağdur çocuğun giysisi üzerinde bulunan sanığına ait vücut sıvısı dikkate alındığında sanığın eyleminin 12 yaşından küçük kızına yönelik cinsel istismar suçu kapsamında kaldığı sabit olduğundan sanığın eylemine uyan TCK'nın 103/1-3. cümlesi, 103/3-c maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir..." şeklindeki gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve sanığın temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine kurulan hükümde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/1530 Esas, 2022/2915 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır