Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/4488 K.2024/6979

Dairemiz bozma ilamı sonrasında dosyanın karar verilmek üzere Kocaeli 7.Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi üzerine ilk derece mahkemesince verilen 08.09.2021 tarihli ve 2021/198 Esas, 2021/342 Karar sayılı karara karşı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi gereğince sadece temyiz kanun yoluna başvurulabileceği gözetilmeden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 15.12.2021 tarihli ve 2021/1961 Esas, 2021/2177 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi suretiyle istinaf incelemesi yapıldığının anlaşılması karşısında, Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenmiştir. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin vekalet ücretiyle sınırlı olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ, OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-c. 2. maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kocaeli

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2018/95 Esas, 2019/516 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103/1-c.1, 103/4, 53, 58. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair verilen kararın katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının katılan Bakanlık vekili ve sanık ile müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay Kapatılan

14. Ceza Dairesinin 19.04.2021 tarihli ve 2020/4310 Esas, 2021/3065 Karar sayılı kararı ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; temyiz dilekçesinde her dava için yazılabilecek ve dosyayla ilişkilendirilemeyen temyiz sebepleri öne sürülmesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince reddine, sanık ile müdafiinin temyiz istemleri yönünden;

suç tarihinde on dört yaşında olan mağdurenin çelişkili anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, ilk derece mahkemesince eylem sırasında cebir kullanıldığına dair mağdurenin soyut beyanı dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 103/4. maddesi ile artırılması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanunun 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2021 tarihli ve 2021/198 Esas, 2021/342 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103/1-c.1, 53, 58. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.03.2023 tarihli ve 9-2023/11852 sayılı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurenin beyanlarının esas alınabilecek nitelikte olduğuna, buna rağmen 5237 sayılı Kanun'un 103/4. maddesi uyarınca temel cezada artırım yapılmamasının isabetli olmadığına ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Katılan sıfatını haiz olmalarına rağmen vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. C.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin şüpheli olduğuna, mağdure beyanın adli raporlarla doğrulanmadığına, mağdur beyanının çelişkili olduğuna, duruşmadaki hal ve tavırlarına göre sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde yer alan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirim hükmünün tatbik edilmemesinin yerinde olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinin isabetli olduğu anlaşıldığından,

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine kurulan hükümde, hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Katılan Bakanlık vekili tarafından ibraz edilen temyiz dilekçesinin 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesine göre temyiz sebebi içerdiği anlaşıldığından, Tebliğname'de yer alan temyiz isteminin reddine karar verilmesi şeklindeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaeli

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2021 tarihli ve 2021/198 Esas, 2021/342 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Kocaeli