Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/4712 K.2024/5874

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2-2. cümle, 103/4, 35/1, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Van

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.08.2021 tarihli ve 2020/472 Esas, 2021/722 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-3. cümle, 103/4, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Van Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2022/154 Esas, 2022/121 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine dair kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 12.09.2022 tarihli ve 2022/4401 Esas, 2022/7637 Karar sayılı kararı ile ''İlk derece mahkemesince, aşamalarda beyanları alınan mağdureler Nurbanu, Nehir ile Nurbanu’nun üvey kardeşi ve annesi olan katılanlar Gülten, Gülden’in ifadeleri arasındaki çelişkilerin giderilmesi,

yine olay yerinde keşif yapılarak olay günü sanığın mağdure Nurbanu’yu yatırmak suretiyle istismar eylemini gerçekleştirdiği iddia edilen yer ile kavganın olduğu yer arasındaki mesafe harita üzerinde gösterilmek suretiyle ayrıntılı rapor alınması neticesinde toplanacak delillere göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulduğu...'' gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-3. cümle, 103/4, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karar verilmiştir. 3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II-TEMYİZ NEDENLERİ A.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mahkemece yapılan keşfin hukuka aykırı olduğu, keşif mahallinde sadece katılan mağdure ve katılan tarafın hazır edildiği, mağdureler ile katılanların beyanları arasındaki çelişkilerin giderilemediği, keşif raporunun savunmayı teyit ettiği, savunma sanıklarının beyanlarında husumeti doğrulayan anlatımlarda bulunduğu, sanığın suçu işlediğine dair dosyada delil bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi çerçevesinde beraat kararı verilmesi, Mahkeme aksi kanaatteyse sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin işletilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında takdiri indirim uygulanmaksızın üst sınırdan hüküm kurulması ve kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van

1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Van