Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/4717 K.2023/6090

Mağdure soruşturma evresinde alınan 30.12.2019 tarihli beyanında şikayetçi olmadığını ifade etmiş ise de anılan tarihte on beş yaşından küçük olması nedeniyle şikayet hakkını tek başına kullanma imkanı olmayıp bu hakkın kanuni temsilcilerine ait olduğu ve annesi Keziban'ın şikayetini bildirdiği nazara alındığında mağdurenin şikayetçi olmaması nedeniyle temyiz talebinin reddine dair verilen kararın yerinde olmadığı anlaşılmakla, temyiz talebinin reddi kararının kaldırılmasına,

anılan nedenle katılma hakkı bulunan mağdurenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesi gereğince katılan, vekilinin ise katılan mağdure vekili olarak kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.09.2021 tarihli ve 2021/44 Esas, 2021/449 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7 .

Ceza Dairesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2022/620 Esas, 2022/714 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, katılan mağdure vekilinin hükme yönelik istinaf başvurusunun ise reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.03.2023 tarihli ve 9-2022/116682 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, mağdurenin şikayetçi olmaması nedeniyle istinaf başvurusuna mağdur vekili olarak başvurma hakkı olmadığı şeklinde gerekçelendirilerek istinaf başvurusunun yasaya aykırı şekilde reddedildiğini, cinsel ilişkinin gerçekleştiğini hem mağdur hem sanığın söylediğini, mağdurun fiile maruz kaldığı sırada on dört yaşında olduğunu, çocuğun cinsel ilişkiye rızası geçerli olmadığı gibi şikayetçi olmamasının da bir geçerliliğinin bulunmadığını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince;''Her ne kadar mağdur ... ve sanık ... ilk beyanlarında cinsel ilişkiye girdiklerini beyan etmiş iseler de, mağdurun yapılan genital muayenesinde vajinal tonusu normal, hymen anüler yapıda olup, tüm kadranlarda kaide devamlılığının izlendiği, lateral traksiyonda hymenin yaklaşık 3 cm lik açıklığının olduğu ve elastik duvar yapısı sebebiyle ereksiyon halinde cinsel organ geçişine yırtılmadan izin verilebilecek yapıda bulunduğunun yani anatomikman bakire ve duhule müsait olduğunun, fiili livataya maruz kaldığına yönelik tıbbi hikaye ve muayene bulgusunun saptanmadığının tespit edildiği,

sanığın daha sonraki savunmalarında ... ile birbirlerini sevdiklerini ve ...'ın babası ...'in kendilerini ayıracağını düşündüğü için cinsel ilişkiye girdiklerini söylediğini, ancak mağdur ile aralarında herhangi bir cinsel ilişkinin gerçekleşmediğini beyan ettiği, katılan ...'ın Savcılıkta alınan beyanında kızı ile olayı konuştuğunda kızının kendisine ... ile cinsel ilişkiye girmediğini, sadece yurttan çıkabilmek için böyle bir beyanda bulunduğunu kendisine söylediğini beyan ettiği, her ne kadar katılan ... mahkememiz huzurunda alınan beyanında kızının daha sonradan kendisine ... ile cinsel ilişkiye girdiğini söylediğini beyan etmiş ise de,

ilk beyanlarında buna ilişkin herhangi bir beyanda bulunmadığı, mağdur ...'ün aşamalarda alınan tüm beyanlarında kızı ... ile sanık ...'nin yalnız kalmadıklarını, sanık ...'nin çobanlık yapması nedeniyle devamlı kendi yanında olduğunu, akşam kendisinin ... ile aynı odada, kızı ...'ın da kendi eşiyle aynı odada yattığını beyan ettiği, kızının kendisini ... ile cinsel ilişkiye girdiğine ilişkin herhangi bir şeyden bahsetmediğini ve buna ilişkin herhangi bir sezinlemesinin de bulunmadığı anlaşılmakla;

her ne kadar Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 18/01/2021 tarihli iddianame ile sanık ...'nün çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı TCK'nın 103/1.a, 2, 53/1. maddeleri maddeleri gereğince cezalandırılması talep edilmiş ise de; mahkememizce yapılan yargılama sonucunda, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve bu nedenle isnat edilen eylemin sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeni ile; sanığın bu suçtan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilerek,'' şeklinde hüküm kurulmuştur. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesinde hakimin kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurda tartışılmış delillere dayandırabileceği hususunun düzenlenmesi karşısında, her ne kadar aynı Kanun'un 236 ncı maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinde "İşlenen suçun etkisiyle psikolojisi bozulan çocuk veya mağdur, bu suça ilişkin soruşturma veya kovuşturmada tanık olarak bir defa dinlenebilir" ifadesine yer verilmiş ise de, maddi gerçeğin aydınlatılması açısından zorunlu olduğu durumlarda mahkeme tarafından da mağdurenin tekrar dinlenebileceği nazara alınıp,

aynı zamanda olayın tek tanığı konumundaki mağdurenin 5271 sayılı Kanun'un 210 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 236 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince temin edilerek ayrıntılı ifadesinin alınmasından, bunun mümkün olmaması halinde ise soruşturma evresindeki görüntülü beyanlarının duruşmada izlenip taraflardan söz hakkı verilip diyeceklerinin sorulmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken anılan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2022/620 Esas, 2022/714 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aksaray