Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/4799 K.2024/1214

Sanıklar haklarında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR Temyiz incelemesinin kapsamına göre. 1. Sanıklar haklarında nitelikli cinsel saldırı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2013 tarihli ve 2011/286 Esas, 2013/60 Karar sayılı kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanıkların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin delaletiyle 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi,

102 nci maddesinin beşinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 19.04.2022 tarihli ve 2021/27606 Esas, 2022/3647 Karar sayılı kararıyla hükümlerin "...Oluşa uygun kabule göre, cinsel saldırı suçuyla ilgili gerekçeli hükümdeki delillerin değerlendirilmesi bölümünde cinsel saldırı suçunun organ sokmak suretiyle işlendiğinin kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında sanıkların suçun basit haline göre cezalandırılması yoluna gidilmesi suretiyle gerekçe ve hüküm arasında çelişki yaratılması,..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozma kararı üzerine Isparta

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2022/135 Esas, 2023/33 Karar sayılı kararıyla sanıkların nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca neticeten 8 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infaza karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Mahkemece kurulan hükümlerin Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, suç oluşturduğu sabit görülen fiillerin ve bunların hukuki nitelendirmesinin belirtilmesi,

ulaşılan kanaate istinaden delillerle sonuçlar arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerektiği halde bu ilkelere uyulmayıp, iddianamedeki maddi olay anlatımı belirtilerek yazılı şekilde gerekçesiz hükümler kurulması suretiyle Anayasa'nın 141 inci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka kesin aykırılık olarak saptanmıştır.

III. KARAR