Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2023/4901 E. , 2023/8625 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/202 E., 2023/36 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, şikayetçi Bakanlık vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Şikayetçi Bakanlık vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin b
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2023/4901 E. , 2023/8625 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/202 E., 2023/36 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, şikayetçi Bakanlık vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Şikayetçi Bakanlık vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı görülmüştür. Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bulancak Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2014 tarihli ve 2013/153 Esas, 2014/145 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve dördüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Bulancak Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2014 tarihli ve 2013/153 Esas, 2014/145 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 23.09.2021 tarihli ve 2021/21873 Esas, 2021/7957 Karar sayılı kararı ile "Sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinde hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla bu suçla ilgili davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanunun 12 ve 5271 sayılı CMK'nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması, sanık ile katılan mağdureenin aşamalardaki beyanlarında olay günü ... ve ...'la birlikte araçta olduklarını belirtmeleri ve bu kapsamda tanık sıfatıyla dinlenen ...'un bu durumu teyit etmesi karşısında, mahkemece adı geçen diğer tanık ...'ın da temin edilerek ifadesinin alınmasından sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması", nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bulancak Asliye Ceza Mahkemesi, 11.04.2022 tarihli ve 2021/1349 Esas, 2022/637 Karar sayılı kararı ile dosyanın Giresun Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere görevsizlik kararı vermiştir. 4. Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/202 Esas, 2023/36 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve dördüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 5. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mahkeme kararının kaldırılmasına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mağdure ...'ın 31.12.2012 tarihinde arkadaşı tanık ... ... ile buluşmak üzere dışarı çıktığı; beraberce ...'un sevgilisi olan ... ve daha önceden bir kere gördüğü sanık ...'in yanlarına gittikleri, ... ve ...'ın mavi renkli bir araç ile mağdure ile ...'u yoldan aldığı, yolda giderken ...'ın büfeden bira aldığı, sonrasında birlikte yerleşim yeri olmayan ağaçlık bir alana araçla gidip durdukları ...'ın şoför koltuğundan inerek arka tarafa ...'un yanına geçtiği, mağdurenin de ön tarafa sanığın yanına oturduğu, araçtakilerin bira içerek sohbet ettikleri sırada sanık ...'in mağdurenin bacak arasına ve göğüslerine dokunmaya başladığı, mağdurenin midesinin bulanması üzerine sanığın mağdureyi alarak araçtan dere kenarına doğru uzaklaştırdığı, dere kenarında sanık ile mağdurenin öpüşmeye başladığı, bu sırada sanığın mağdurenin vücuduna dokunmaya devam ettiği, bu sırada sanığın evlenme vaadiyle vajinal yoldan ilişkiye girmeyi talep etmesine rağmen mağdurenin buna müsaade etmemesi üzerine sanığın mağdureye tokat attığı ve boğazını sıkarak cinsel ilişkiye girmeye zorladığı ancak mağdurenin müsaade etmemesi üzerine eylemine devam etmeyerek sonlandırdığı ve daha sonrasında sanığın dava dışı ... ile birlikte tanık ... ve mağdureyi aldıkları yere bıraktıkları, her ne kadar tanık beyanları ile mağdure beyanları desteklenmese de alınan doktor raporunda darp ve cebir izine ilişkin belirlemelerin olması sebebiyle olayın aynı zamanda tanığı olan mağdurenin aşamalarda tutarlı ve ayrıntılı beyanlarına kısmen itibar edildiği, mağdure sanığın kendisi ile arkadan organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiğini beyan etmiş ise de bu beyanını destekler mahiyette başkaca delil bulunmadığı, 02.01.2013 tarihli genel adli muayene raporunda mağdurenin göz çevresinde kanlanma tespit edildiği, memenin kola yakın bölgelerinde ise morluklar tespit edildiği, Samsun ÖMÜ Hastanesi tarafından düzenlenen adli raporda, mağdurenin olay nedeniyle ruh ve beden sağlığının bozulmadığı tespit edildiği bu nedenlerle sanık ...'in olay tarihinde15 yaşını tamamlamamış katılan ...'e yönelik cinsel amaçlı olarak öpmek, vücudunun farklı bölgelerine dokunmak, tokat atarak ve boğazını sıkarak cinsel ilişkiye girmeye zorlamak şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği sabit olduğundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile, ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Açıklanan nedenle Tebliğname de katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin esastan incelenmesine yönelik görüşe iştirak edilmemiştir. B.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı , eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Bakanlık vekilinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/202 Esas, 2023/36 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2023 tarihinde karar verildi.