Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/5372 K.2023/4773

Hükmedilen ceza miktarına göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi uyarınca reddiyle duruşmasız yapılan değerlendirmede gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 16.09.2022 tarihli, 2022/22 Esas, 2022/379 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un(5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2023/128 Esas, 2023/142 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Alt sınırdan tayinine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasına ve vekalet ücreti verilmesi gerektiğine yöneliktir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı, eylemin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturabileceği, suç vasfının değişme ihtimali bulunduğu ile dilekçesinde belirttiği diğer sebeplere yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın mağdurenin babasının arkadaşı ve aynı zamanda aile dostu olduğu, mağdurenin anne ve babası arasında yaşanan ailevi sorunlara müdahil olarak arabuluculuk yaptığı ve tarafları uzlaştırması nedeniyle mağdurenin ailesi tarafından güvenilir biri olduğunun anlaşıldığı,

olay günü de mağdurenin anne ve babası arasındaki sıkıntılar nedeniyle annesi ile birlikte anneannesinin yaşadığı Çayeli ilçesine geldikleri sırada sanığın mağdureyi telefonla arayarak "Yanına geleyim mi? gezeriz" demesi üzerine mağdurenin annesinden izin alarak araba ile kendisini almaya gelen sanık ile birlikte Rize il merkezine geldikleri, yemek yeyip bir süre gezdikten sonra geriye dönmek üzere arabaya bindikleri, mağdurenin sanığın yan tarafına aracın ön koltuğuna oturduğu, araba ile hareket ettikten bir süre sonra sanığın mağdurenin önce bacaklarına dokunmaya ve okşamaya başladığı,

sonrasında mağdureyi kendisine çekerek göğüslerine dokunmaya başladığı, devamında mağdurenin kıyafetlerinin içine elini sokarak göğüslerine sıkmaya ve okşamaya devam ettiği, mağdureye yönelik suç teşkil eden eylemlerin yol boyunca belli aralıklar ile devam ettiği, olay sonrası mağdurenin korktuğu için olanları aile bireylerine söyleyemediği,

okul rehberlik öğretmenine anlatması sonrası olayın ortaya çıktığı iddia ve kabul edilen olayda, sanık suçlamaları kabul etmemiş ise de, 24.11.2021 tarihli mağdurenin öğrenim gördüğü okul psikolojik danışmanı ....... .......'nun düzenlemiş olduğu görüşme tutanağı, mağdurenin aşamalardaki tutarlı beyanları ve beyanlarını destekler nitelikte adli kollukça düzenlenen PTS görüntü inceleme tutanağı, 01.01.2022 tarihli görüntü iyileştirme ve tespit raporu,

29.11.2021 tarihli adli görüşme değerlendirme raporu ile tanıkların beyanları dikkate alınarak sanığın suçlamalardan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verildiği, sanığın adli sicil kaydı, yargılama sürecindeki davranışları ve herhangi bir pişmanlık göstermemiş olması nedeniyle takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılma hakkı bulunduğu, Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olduğundan, 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi, hukuka aykırı bulunmamıştır.

3. Koşulları oluştuğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2023/128 Esas, 2023/142 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Rize Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi