Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/622 K.2024/164

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 28.02.2008 tarihli ve 2007/1087 Esas, 2008/194 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin, 17.04.2012 tarihli ve 2011/12485 Esas, 2012/4461 Karar sayılı ilâmı ile sanığın eyleminin özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğundan bahisle hüküm bozulmuştur. 3. Malatya

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2013 tarihli ve 2012/992 Esas, 2013/84 Karar sayılı kararı ile sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Kanun’un 134 üncü maddesinin, birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 35 inci ve 62 nci maddeleri uyarınca mahkûmiyetine karar verilmiştir. 4. Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2014/10868 Esas, 2015/10564 Karar sayılı ilâmı ile sanığın lehine olan Kanun'un tespiti ile lehe Kanun'un bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması suretiyle hüküm tesisi gerektiğinden bahisle bozulmuştur. 5. Malatya

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2015/769 Esas, 2016/182 Karar sayılı kararı ile sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Kanun’un 134 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 35 inci ve 62 nci maddeleri uyarınca mahkumiyetine, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, karar verilmiştir.

6. Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 16.05.2016 tarihinde kesinleşmesinin ardından sanığın 20.03.2019 tarihinde basit yaralama suçunu işlediği ve Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının 30.04.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış ve ihbar sonucu Malatya

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2020 tarihli ve 2019/378 Esas, 2020/4 Karar sayılı kararı ile sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Kanun’un 134 üncü maddesinin, birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 35 inci ve 62 nci maddeleri uyarınca mahkûmiyetine, karar verilmiştir. 7. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2021/12600 Esas, 2022/2095 Karar sayılı ilâmı ile hüküm basit yargılama usulü yönünden sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur. 8. Malatya

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2022 tarihli ve 2022/421 Esas, 2022/671 Karar sayılı kararı ile sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Kanun’un 134 üncü maddesinin birinci fıkrası, birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 35 inci ve 62 nci maddeleri uyarınca mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Sanığın işlediği özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun 5237 sayılı Kanun'un 134 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımına tabi bulunduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle duran zamanaşımı süresi de dikkate alındığında suç tarihi olan 27.08.2007 ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği belirlenmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2022 tarihli ve 2022/421 Esas, 2022/671 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak,