Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/6671 K.2024/10734

Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Diyarbakır

2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince ek karar ile mağdure vekilinin temyiz talebinin, davaya katılma hakkının bulunmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurenin çevreden aldığı yoğun baskı sebebiyle şikayetçi olmadığını beyan etmek zorunda kaldığına, tüm bu aşamalarda hukuki destek alamadığına, sanığın mağdureye karşı cinsel saldırı eylemlerine mağdure yedi - sekiz yaşlarında iken başladığına, Bakanlığa ihbarda bulunulmadığına, beraat kararının kanuna aykırı olduğuna, katılma isteminin reddedilmesinin kanuna aykırı olduğuna ve kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden mağdure vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi