Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/6724 K.2023/7373

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2010 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Ankara

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2014 tarihli ve 2010/396 Esas, 2014/294 Karar sayılı kararı ile, sanık ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay, sanık ...'in ise çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 15.06.2022 tarihli ve 2021/2458 Esas, 2022/6055 Karar sayılı kararı ile, olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen soyut beyanları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/305 Esas, 2022/427 Karar sayılı kararı ile, sanıkların 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Mağdurenin aşamalardaki beyanlarının samimi ve istikrarlı olduğuna, sanıklar ile mağdure arasında husumet bulunmadığına, sanıkların beyanlarının çelişkili olduğuna, sanıkların cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken beraatlerine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Mağdurenin beyanları, tanık anlatımları ve doktor raporları dikkate alındığında sanıkların beraatlerine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurenin aşamalardan itibaren değişmez bir şekilde sanık ... ile üç kez ters, bir kez de normal yoldan ilişkiye girdiğini, sanık ... ile bir kez ilişkiye girdiğini söylediği, sanıklar ... ve ... mağdure ile tanıştıklarını belirtip mağdurenin iddiasını reddettikleri, ilişkiye girmediklerini beyan ettikleri, mağdurenin kendi namusunu ortaya atarak sanıklara böyle bir suç isnat etmesi hayatın olağan akışına uygun olmadığı kanaatiyle sanıkların çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu işlediklerine kanaat getirilerek mahkumiyetlerine karar verildiği, kararın temyiz edilmesi neticesinde Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 15.06.2022 gün 2021/2458 Esas ve 2022/6055 Karar sayılı ilamı ile yapılan incelemede "Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen soyut beyanları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden,

hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince bozulmasına " karar verildiği, bozma sonrası yapılan yargılamada Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma ilamına uyularak sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri sabit olmadığından ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara