Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/6713 K.2024/3287

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.05.2019 tarihli ve 2017/485 Esas, 2019/306 Karar sayılı kararı ile atılı suçtan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2019/2279 Esas, 2022/94 Karar sayılı kararı ile katılan mağdure vekili, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının kabulüyle İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılması ile duruşmalı yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan,

6763 sayılı Kanunla değişiklikten önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü ikinci birinci ve üçüncü (c) fıkraları ile aynı Kanun'un 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2019/2279 Esas, 2022/94 Karar sayılı kararının sanık müdafiince temyizi üzerine Dairemizin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/8159 Esas, 2022/8312 Karar sayılı kararı ile olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen çelişkili ifadeleri, Amasya Üniversitesi Sabuncuoğlu Şerefeddin Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 24.08.2017 tarihli rapor içeriği, tanık beyanları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında,

Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, ilk derece mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi yerine kararın kaldırılarak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi, nedeniyle hükmün bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin iki ile dördüncü fıkraları uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2022/2268 Esas, 2023/127 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak, duruşmalı yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebepleri Özetle, sanığın atılı suçu işlediğinin dosyada yer alan doktor raporları ve mağdurenin beyanlarına göre sabit olması nedeniyle sanığın atılı suçu işlediğinin sübut bulduğu gözetilerek sanık hakkındaki hükmün sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve sanık hakkında verilen beraat hükmünün yerinde olduğu anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV.KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2022/2268 Esas, 2023/127 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,