Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/7417 K.2024/1876

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kesin olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında cinsel taciz ve hakaret suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, ikinci fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Fatsa

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2016/111 Esas, 2016/289 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, ikinci fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca on beş eşit taksitle ödenmesine,

aynı Kanun'un 125 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca on eşit taksitle ödenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Suçlamaları kabul etmediğine, alkollü olması ve şuurunu kaybetmesi nedeniyle mesaj attığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Hakaret Suçuna Yönelik Temyiz İsteği Yönünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup,

buna göre Mahkemece sanık hakkında atılı suçtan doğrudan tayin edilen 3.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 inci maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir. B.

Cinsel Taciz Suçuna Yönelik Temyiz İsteği Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Hakaret Suçuna Yönelik Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, Fatsa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2016/111 Esas, 2016/289 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteminin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Cinsel Taciz Suçuna Yönelik Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Fatsa