Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/7753 K.2023/5861

İzmir

11. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2022 tarihli ve 2022/197 Esas, 2022/466 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ve aynı maddenin dördüncü fıkrası gereğince neticeten 15 yıl; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası uyarınca neticeten 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

53 üncü maddesi gereğince hakkında hak yoksunluklarının, 58 inci maddesi gereğince ise tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi dosya üzerinden yaptığı inceleme sonunda 03.03.2023 tarihli ve 2023/294 Esas, 2023/454 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafii Yargılamanın hiçbir aşamasında sanık yönünden teşhisin yapılmadığını, olay yerine ilişkin keşfin yapılmadığını, mağdurenin anlatımındaki çelişkilerin giderilmediğini, biyolojik incelemenin yapılmadığını, şikayetçinin yan delilleri kararttığını, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun koşullarının oluşmadığını, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delilin bulunmadığını, koşullarının oluşmasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmadığını ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince; "...tüm deliller bir bütün halinde değerlendirildiğinde mağdurun ayrıntılı ve çelişkisiz beyanlarına üstünlük tanındığı ,sanığın çelişkiler içeren soruşturma ve kovuşturma aşamasında farklılıklar arz eden ifadesinin suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun değerlendirildiği, tanık beyanının da mağdur beyanını birebir doğruladığı, 9 yaşında ki bir çocuğun bu hususlarda hiç tanımadığı bir kişiye iftira atmasını gerektirecek bir durumunun da olmadığı ,pedagog bilirkişi tarafında da mağdurun beyanlarının inandırıcı olduğunun belirtildiği,

kaldı ki sanığın olay günü mağdura dondurma almayı teklif ettiği, mağdurun çimlik alana geldiği gibi hususları ifade ederken aslında olayın seyrini bir anlamda doğruladığı anlaşılmış tüm bu gerekçelerle sanığın henüz 12 yaşından küçük olan mağduru kolundan tutup zorla çekip ağzını eliyle kapatarak cebir kullanmak suretiyle cinsel amaçla kucağına oturtup ''seni çok seviyorum, seni kapının önünde bir buçuk saattir bekliyorum'' şeklinde ifadeler kullanarak, mağdur çocuğun göğüslerini ve poposunu çimdikleyerek,

mağdurun dudağından dili mağdurun ağzına girecek şekilde öperek istismar ettiği ayrıca tüm bu olaylar esnasında yaşı küçük ve kendini savunamayacak durumda olan mağduru ailesinin dükkanının önünden zorla cinsel amaçlı alıkoyması sebebiyle sanığın ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da işlediğinin sabit olduğu sonuç ve kanaatine varılmış, bu düşünce ve gerekçelerle aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir." gerekçeleriyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi, dosya üzerinden yaptığı inceleme sonunda 03.03.2023 tarihli ve 2023/294 Esas, 2023/454 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin 03.03.2023 tarihli ve 2023/294 Esas, 2023/454 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir