Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/7827 K.2023/8752

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tunceli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2015 tarihli ve 2014/62 Esas, 2015/251 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile 43, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Tunceli

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2015 tarihli ve 2014/62 Esas, 2015/251 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 07.07.2022 tarihli ve 2021/7819 Esas, 2022/7599 Karar sayılı kararı ile sair temyiz itirazların reddine karar verilerek basit yargılama usulü yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve kabule göre de "Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın uyuşturucu madde kullanma suçuna ilişkin olması ve 6545 sayılı Kanun ile TCK'nın 191. maddesinde değişiklik yapılıp bu kapsamda anılan suç yönünden koşulların oluşması durumunda,

'hükmün açıklanmasının geri bırakılması' veya 'davanın düşmesi' seçeneklerine de yer verilmesi karşısında, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak kanun değişikliği sonrası mahkemesince değerlendirme yapılıp yapılmadığı hususu araştırılarak sonuca göre belirtilen ilamın ya da adli sicil kaydında yer alan diğer ilamlardan en ağır cezayı içeren karar esas alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanmasında zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Tunceli

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2023 tarihli ve 2022/474 Esas, 2023/106 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İsteği Özetle; hatırlamadığı bir tarihte bir üniversite öğrencisinden aldığı "...78 77" numaralı hattı bir müddet kullandıktan sonra telefonunu çaldırıp kaybettiğine, üzerine atılı suçu işlemediğine, mağdurun yeniden beyanının alınması ve beraatine karar verilmesi taleplerine ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, yargılama aşamasında mağdurun sanığı tanımadığı ve kendisine telefon edenin sanık olup olmadığını bilmediğini açıkça beyan ettiğine, kararın bozulması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın üzerine kayıtlı olmayan ancak fiilen kullandığı telefon numarasıyla, değişik zamanlarda birden fazla kez, mağdurun anne ve babasının evde olmadığı zamanlarda, mağduru aradığı ve "Çok şekersin, cep telefonunu ver ben seni ararım, annenler Elazığ'a mı gitti", "Sesin çok tatlı geliyor, numaranı versene, buluşalım, mesajlaşalım" şeklinde söylemlerde bulunduğu iddiasıyla sanık hakkında cinsel taciz suçundan açılan kamu davasında, tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tunceli