Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/785 K.2024/3941

Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.04.2021 tarihli ve 2020/265 Esas, 2021/206 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1,103/3-c,62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2021/1388 Esas, 2021/1183 Karar sayılı kararı istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 2. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 11.05.2022 tarihli ve 2021/26919 Esas, 2022/4342 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin kabulü ile mağdurun aşamalardaki samimi anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre İlk Derece Mahkemesince sanığın olay günü on iki yaşından küçük olan mağduru oturduğu binanın çatı katına çıkarıp cinsel organına kıyafetleri üzerinden dokunma şeklindeki eyleminin kısa süreli,

ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülmesi nedeni ile kararın bozulmasına karar verilmiştir. 3.Bozma üzerine Muş

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2022 tarihli ve 2022/262 Esas, 2022/313 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103/1, 2. cümlesi maddesi uyarıca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın cezalandırılması için yeterli ve kesin delil bulunmadığını, mağdurun beyanlarının hayal ürünü olduğunu, olay günü eve gittiğinde annesine olayı anlatmadığını ve yaşamına devam ettiğini, ertesi gün anlattığı arkadaşı...’in polisi aradığını, olay yerinde keşif yapılması taleplerinin haksız olarak reddedildiğini, çatı katının kilitli olduğunu ve anahtarların sadece görevlide olduğunu, onların da tanık olarak dinlendiklerini ve kapının kilitli olduğunu söylediklerini,

sanığın ceza ehliyetine ilişkin raporun Adli Tıp Kurumundan alınması gerektiğini beyanla kararın bu nedenler ile bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Alt sınırdan ceza verilmesi ve vekalet ücretine hükmedilmemesinin yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Ailenin Korunması ve Çocuk Hakları" başlıklı 41. maddesinde ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu açıkça belirtilmiştir. Aile ve çocukların korunması hakkı Anayasa ile güvence altına alınmış bir haktır.

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un amaç ve temel ilkelerinin belirlenmesine ilişkin 1. maddesinden anlaşılacağı üzere bu Kanun Anayasa ve uluslararası sözleşmelere uygun olarak çıkarılmış bir kanundur. Kanun'un 20/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği belirtilmiştir.

Tüm bu kanuni düzenlemeler dikkate alındığında Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir. Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi, hukuka aykırı bulunmamıştır. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Muş

1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Muş