Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/7973 K.2023/8910

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2014 tarihli ve 2014/405 Esas, 2014/798 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Konya

6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2014 tarihli ve 2014/405 Esas, 2014/798 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26.05.2022 tarihli ve 2021/3159 Esas, 2022/4947 Karar sayılı kararı ile kararın gerekçesiz olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Konya 6.Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/666 Esas, 2022/803 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Mahkemece eksik inceleme sonucu karar verildiğine, sanık hakkında uygulanan takdiri indirimin hukuka aykırı olduğuna ve sanığın en üst hadden cezalandırılması istemine ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mahkemece katılan mağdure dinlenmeden karar verildiğine, bozmadan sonraki yargılamada da taraflara yalnızca bozmaya ilişkin beyanlarının sorulduğuna, katılan mağdurenin olayla ilgili ayrıntılı ifadesi alınmadan beyanları arasındaki çelişki sorulmadan, soru sormalarına fırsat verilmeden karar verildiğine, tanıklarını hazır etmelerine rağmen Mahkemece dinlenmediğine, tevsii tahkikat talepleri sorulmadan mütalaa verildiğine, yargılamanın hiç bir aşamasında delil toplanmadığına, sanığın katılan mağdureye karşı eyleminin cinsel saik içermediğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Tüm dosya kapsamında yapılan incelemede; sanığın, olay tarihinde 12 yaşından küçük olan katılan ...'nin kollarından tutup onu öpmek suretiyle üzerine atılı 'Çocuğun Basit Cinsel İstismarı' suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşılmış, mahkememizde de bu yönde tam bir vicdani kanaat oluşmuştur.

Bu bağlamda her ne kadar sanık cinsel saik ile hareket etmediğine yönelik savunma yapmış ise de; daha önceden tanımadığı bir kız çocuğunu öpmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu mahkememizce değerlendirildiğinden, sanığın suçtan kurtulmaya matuf olduğu anlaşılan bu savunmalarına mahkememizce itibar edilmemiştir. Buna dair sanık hakkında aşağıda yazılı olduğu şekilde hüküm kurmak gerekmiştir. "şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir.

Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” hükmünü içerdiği bu kapsamda katılan mağdurenin Mahkemece dinlenmediği ve çocuk izleme merkezindeki görüşmeye ilişkin CD kayıtlarının duruşmaya getirtilip taraflarla seyredilmediği gibi önceki beyanlarının okunup duruşmada tartışılmadığı anlaşılmış olup, İlk Derece Mahkemesince olayın tanığı konumunda bulunan mağdurenin duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip,

bu mümkün olmadığı takdirde soruşturma evresinde verdiği görüntülü ifade CD’sinin temin edilip duruşmada taraflarla birlikte izlenerek beyanlarının alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya

6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/666 Esas, 2022/803 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, farklı gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak, sayın üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Daire çoğunluğunca sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün, mağdurenin duruşmada dinlenmesi gerektiği, bu mümkün değilse ifade CD'sinin duruşmada taraflarla birlikte izlenerek karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiş ise de.

Sanık gerek soruşturma, gerek kovuşturma aşamasındaki kısmi ikrar içeren ifadelerinde olay günü evine geldiğinde apartmanın önünde oynayan mağdureyi gördüğünü, başını okşayıp öptüğünü savunmuş olup, bu haliyle sanığın eylemi mağdurenin duruşmada dinlenmesine ya da ifade CD'sinin izlenmesine gerek olmaksızın sübut bulmuş olduğundan ve mahkemece kurulan mahkumiyet hükmü yerinde olduğundan bozma yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.