Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/8187 K.2024/3541

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan bozma üzerine verilen hükümlerin.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği görüşüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1.Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile mağdure sayısınca açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir

6. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli ve 2021/320 Esas, 2022/130 Karar sayılı kararı ile çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun'un) 103 üncü maddesinin birinci ve üçüncü cümleleri ile aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca iki kez 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2022/1203 Esas, 2022/1358 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.12.2022 tarihli ve 2022/12836 Esas, 2022/10945 Karar sayılı kararı ile "Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurelerin aşamalardaki başka delillerle desteklenmeyen soyut ve çelişkili anlatımları, tanık beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararlarının yerinde olmadığı anlaşıldığından,

söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4.İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2023 tarihli ve 2023/85 Esas, 2023/164 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca iki kez ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle; çocuğun cinsel istismarı suçunun sanık tarafından işlendiğinin sübut bulduğuna ve hükümlerin sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir. B.Katılan Mağdureler Vekininin Temyiz İstemi Özetle; eylemlerin sanık tarafından gerçekleştiğinin sübut bulduğuna, katılan mağdure beyanlarının çelişkili olmadığına ve hükümlerin sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve sanık hakkında verilen beraat hükümlerinin yerinde olduğu anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir

6. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2023 tarihli ve 2023/85 Esas, 2023/164 Karar sayılı kararında katılan mağdureler vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İzmir