Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/8557 K.2024/403

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, altıncı fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Muğla 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2014 tarihli ve 2014/247 Esas, 2014/421 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası,

43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair, kararının o yer Cumhuriyet savcısı, katılan mağdure vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ve 2021/3498 Esas, 2022/7363 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet hükmünün ardından yürürlüğe giren basit yargılama usulü yönünden sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılamada basit yargılama usulü uygulanarak 13.12.2022 günü karar verildiği; ancak, bu karara katılan mağdure vekili ile sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda Muğla 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2023/50 Esas, 2023/103 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği On beş yaşını henüz doldurmuş olan mağdurenin babası yaşındaki işverenin nüfuzu altında çalışmaktayken zorlandığı cinsel ilişkide rızasının bulunabileceğini düşünmenin olağanüstü zorlama bir yorum olduğuna, rızanın tespitinin teknik uzmanlık gerektirdiğine, bilimsel mütalaa ile mağdurenin rızasının olmadığının tespit edildiğine, dolayısıyla eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği İsnat edilen suçlamayı kabul etmediklerine, taraflar arasında oral ilişki yaşandığına, vajinal veya anal ilişki olmadığı sürece reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kapsamında kalan bir cinsel ilişkiden bahsedilemeyeceğine, dolayısıyla sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR