Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/8916 K.2024/1951

Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında suç duyurusunda bulunma kararı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesine göre hüküm niteliği taşımadığı ve temyizi kabil kararlardan olmadığı anlaşılmıştır.

Katılanın temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılamasında Eskişehir (Kapatılan)

10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2016/343 Esas, 2016/541 Karar sayılı kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmî iade, kısmî onama görüşlerini içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanın Temyiz İsteği Tanık ifadesindeki çelişkilerin dikkate alınmadan ifadesine dayanılarak beraat kararı verildiği, şikayetten sonra sanığın kendisini telefonla aradığına dair kayıtların dikkate alınmadığı, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği, kararın sanığın cezalandırılması yönünde bozulması gerektiği ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mahkeme kararının sanık hakkında suç duyurusunda bulunulması kısmını temyiz etme iradesine yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde Sanık hakkında suç duyurusunda bulunulmasına ilişkin kararın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesine göre temyiz edilebilir hüküm niteliği taşımadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. Katılanın Temyiz İsteğinin İncelenmesinde

1. Katılan ... hakkında 07.04.2016 tarihli duruşmada, katılma kararı verildiği halde gerekçeli karar başlığında katılan yerine müşteki sıfatı ile gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

2. Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle anılan sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılanın Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir (Kapatılan)