İçeriğe geç
AC
9. Ceza Dairesi Esas: 2023/8982 Karar: 2023/7326 Tarih: 2023

Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/8982 K.2023/7326

9. Ceza Dairesi 2023/8982 E. , 2023/7326 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/470 E., 2023/111 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin

Karar Özeti

9. Ceza Dairesi 2023/8982 E. , 2023/7326 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/470 E., 2023/111 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin

Karar Detayı

9. Ceza Dairesi 2023/8982 E. , 2023/7326 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/470 E., 2023/111 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi, 27.11.2017 tarihli ve 2017/92 Esas, 2017/243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı yasa ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.01.2018 tarihli ve 2017/2598 Esas, 2018/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin birinci cümlesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi kararının, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 20.05.2019 tarihli ve 2019/2213 Esas, 2019/9846 Karar sayılı kararı ile "Mağdurenin aşamalarda öz babası olan sanığa yönelik herhangi bir iddiada bulunmaması, savunma ile bunu destekleyen tanık beyanları, olayın ortaya çıkış şekli, 17.02.2017 tarihli durum değerlendirme raporu ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin gerekçesinde yer alan sübuta ilişkin deliller ile dosya içeriğinin çelişmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 230/1-b. maddesine uygun düşmeyen gerekçeyle kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi, 27.11.2019 tarihli ve 2019/282 Esas, 2019/409 Karar sayılı kararı ile mahkemenin 27.11.2017 tarihli ve 2017/92 Esas, 2017/243 Karar sayılı kararında verilen mahkumiyet hükmünde direnilerek sanık hakkında, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı yasa ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 5. Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiin tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 02.02.2021 tarihli ve 2020/974 Esas, 2021/823 Karar sayılı kararı ile; direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden reddiyle, direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir. 6. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.06.2022 tarihli ve 2021 (Kapatılan) 14-48 Esas, 2022/498 Karar sayılı kararı ile; Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.11.2019 tarihli ve 282 Esas ve 409 Karar sayılı direnme kararına konu hükmün, Cumhuriyet savcısından esas hakkındaki görüşü alınmadan, hazır bulunan sanık müdafiine esasa ilişkin savunmasını yapma imkânı tanınmadan, hazır bulunduğu oturumda son söz sanığa verilmeden yargılamanın bitirilmesi ve direnme nedenleri gösterilmeden karar verilmesi isabetsizliklerinden diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına, dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir. 7. Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi, 15.02.2023 tarihli ve 2022/470 Esas, 2023/111 Karar sayılı kararı ile mahkemenin sanık hakkında, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın tevil yollu ikrar içeren beyanlarına itibar edilerek çocuğun cinsel istismarı suçundan takdiri indirim nedenleri uygulanmaksızın üst sınırdan sanığın cezalandırılması gerektiğine, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince; "Her ne kadar sanık ...'in 'Çocuğun Cinsel İstismarı' suçundan TCK'nun 103/1-a maddesi göndermesiyle 103/1-1 cümle, 103/3-c, 32/2, 53, 63 maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de; sanık ...’in mağdure ...’in öz babası olduğu, sanık ... mağdurenin aynı ev içinde yaşadığı, mağdurun aşamalarda alınan beyanlarında ise ... ... Ortaokulu 8. Sınıf öğrencisi olduğunu, 13 yaşında olduğunu, 13.02.2017 tarihinde öğleden sonra dersler bittikten sonra fen ve teknoloji öğretmeni olan ...'in yanına gittiğini babasının kendisinibeni dövdüğünü, göğsüne dokunduğunu, böylece kendisine cinsel tacizde bulunduğunu söylediğini, onun da durumu rehberlik öğretmeni ...'a anlattığını, ardından ...'un kendisini görüşme için çağırdığını ve bu görüşmede de rehberlik öğretmeni ...'a babasının bir süredir kendisini dövdüğünü, ayrıca kısa bir süredir de göğüslerine ve kalçalarına dokunarak kendisine tacizde bulunduğunu söylediğini, hem rehberlik öğretmenine hem fen ve teknoloji öğretmenine yalan söylediğini babası olan sanığın kendisini dövmediğini ve hiç cinsel tacizde yada istismarda bulunmadığını beyan ettiği, öz babası olan sanığa yönelik herhangi bir iddiada bulunmadığı, savunma ile bunu destekleyen tanık beyanları, olayın ortaya çıkış şekli, 17.02.2017 tarihli durum değerlendirme raporu da dikkate alındığında sanığın savunmalarının aksini gösterir derecede mağdurenin çelişkili beyanları dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkumiyetine yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından beraatine karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatiyle aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir." şeklinde karar vermiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanık hakkındaki kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince sanığın atılı suçtan beraatine karar verildiğinden katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi, 15.03.2023 tarihli ve 2022/470 Esas, 2023/111 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2023 tarihinde karar verildi.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla