Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/9493 K.2023/6802

Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

1. Şantaj suçu yönünden temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince reddedilmesi gerektiğine, 2. Nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 24.02.2021 tarih ve 2020/337 Esas, 2021/252 Karar sayılı esastan ret kararının onanması gerektiğine, ilişkindir.

II. GEREKÇE

A. Şantaj Suçuna Yönelik Temyiz İsteminin Reddine İlişkin İtiraz Yönünden İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2019 tarihli ve 2019/266 Esas, 2019/525 Karar sayılı mahallinde itiraz edilerek kesinleşen şantaj suçundan hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına dair kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği ve Dairemizin 12.04.2023 tarihli ve 2022/15566 Esas,

2023/2276 Karar sayılı ilamında aslen buna göre karar verildiği halde anılan hükme ilişkin gerekçenin (A) bölümünde sehven 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesinin belirtildiği anlaşılmakla bu hususta Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu ve anılan maddi hatanın Dairemizce düzeltilmesinin mümkün olduğu görülmüştür. B. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçuna Teşebbüsten Kurulan Hükme İlişkin İtiraz Yönünden

1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan mahkumiyetine dair İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 21.11.2019 gün 2019/266 Esas, 2019/525 Karar sayılı hükme yönelik sanık müdafii, katılan vekili ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin 24.02.2021 tarih ve 2020/337 Esas, 2021/252 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 12.04.2023 tarihli ve 2022/15566 Esas, 2023/2276 Karar sayılı kararı ile sanığa atılı eylemin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalan cinsel saldırı suçunu oluşturduğundan bahisle bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Katılanın beyanı, raporlar, savunma ile tüm dosya kapsamına göre sanığın olay günü katılanı darp ederek, giysilerini yırtıp, göğüslerini sıkma ve öpme şeklinde sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturması nedeniyle Dairemizin bozma ilamı usul ve kanuna uygun bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

A. Şantaj Suçuna Yönelik Temyiz İsteminin Reddine İlişkin İtiraz Yönünden 1. Gerekçenin (A) nolu bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. Dairemizin 12.04.2023 tarihli ve 2022/15566 Esas, 2023/2276 Karar sayılı ilamının ''IV.

Gerekçe'' (A) bölümünde yer alan ''5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 inci maddesi'' ibaresinin çıkartılıp yerine ''5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası'' ibaresinin ilavesi suretiyle MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİNE, B. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçuna Teşebbüsten Kurulan Hükme İlişkin İtiraz Yönünden