Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/9580 K.2023/6817

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2020 tarihli ve 2018/375 Esas, 2020/14 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 21.09.2020 tarihli ve 2020/1181 Esas, 2020/1246 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdurlar vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Trabzon Bölge Adliyesi Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 27.10.2022 tarihli ve 2021/17514 Esas, 2022/9657 Karar sayılı kararı ile özetle "sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; sanıkların mağdura yönelik eylemlerini cebir ve tehditle gerçekleştirdiklerine dair her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile artırılması karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli ve 2023/72 Esas, 2023/111 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Sanıkların teşdiden takdiri indirim uygulanmadan cezalandırılması istemine ilişkindir. B. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurun çelişkili ve tutarsız beyanları haricinde sanığın cezalandırılabilmesi için dosya kapsamında delil olmadığına, sanık ... hakkında adli tıp kurumundan rapor alınmadığına, cezai ehliyetinin olup olmadığı konusunda rapor alınması gerektiğine, öncelikle beraatine aksi halde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. C. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İstemi Sadece mağdurun beyanına üstünlük tanınarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. 1. Mahkemece sanık ... yönünden yapılan değerlendirilmede; sanığın ilk olarak 2014 yılı sonbaharında eğitim öğretim dönemi başında Artvin ili Ardanuç ilçesinde TOKİ konutları olarak bilinen civarda bulunan dağlık arazide katılan mağdur ile karşılaştığı ve kendisine cinsel ilişki teklifinde bulunduğu, katılanın bunu kabul etmediği bunun üzerine sanığın katılan mağdurun vücudunu, cinsel organını ellediği,

iki hafta sonra katılan mağdurun bisiklete binmeye gittiği TOKİ konutlarının bulunduğu bölgede yine karşılaştığı bu kez katılan mağdurun kendisini ve ailesini rezil etmekle tehdit ederek cinsel organını katılan mağdurun anal bölgesine sokmak suretiyle istismar ettiği,

sanığın organ sokmak suretiyle cinsel eyleminin aynı şekilde katılanı ve ailesini rezil edeceğinden bahisle tehdit etmek suretiyle 2015 yılında da devam ettiği ve en son 2016 Mayıs ayında gerçekleştiği kabul edilerek sanığa ek savunma hakkı tanındıktan sonra sanığın 6763 sayılı Kanun değişikliği öncesi olan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden sonraki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasınca cezalandırılmasına karar verilmiş.

2. Sanık ... yönünden yapılan değerlendirmede; katılan mağdurun tanık olarak dinlenen ancak beyanlarına itibar edilmeyen ... ile sanığın evine gittikleri burada ...un sanığa katılan mağdurun hakkında para karşılığında erkeklerle cinsel ilişkiye girdiği şeklinde söylemde bulunduğu, katılan mağdurun buna tepki gösterdiği,

sanığın bunun üzerine cinsel organını katılan mağdurun ağzına soktuğu, katılan mağdurun karşı koyması üzerine sanığın katılan mağduru ve ailesini rezil etmekle, katılan mağdurun kız kardeşini kaçırmak, ona da aynı şekilde eylemde bulunmakla tehdit ederek cinsel eylemine devam ettiği ve aynı gün cinsel organını katılan mağdurun arka cinsel bölgesine de soktuğu, sanık ...'in daha sonra katılan mağduru rezil edeceğini söyleyerek tekrar kendi evinde bir kez daha organ sokmak sureti ile cinsel istismarda bulunduğu,

katılan mağdurun mahkemece alınan beyanında ısrarlı bir şekilde sanık ...'in eylemi sırasında on dört yaşında olduğu ve olayın 2014 yılında olduğuna ilişkin beyanı dikkate alındığında sanığın eylemlerini 2014 yılı içerisinde fakat sanık ...'ın katılan mağdura karşı gerçekleştirdiği ilk eyleminden sonra olduğu anlaşılarak sanık ...'e ek savunma hakkı tanındıktan sonra 6763 sayılı Kanun değişikliği öncesi olan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan mağdur vekili ile sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, kararda hukuka aykırılık bulunmamış, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli ve 2023/72 Esas, 2023/111 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Artvin Ağır Ceza Mahkemesine,