Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/9585 K.2023/8390

Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burhaniye

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/345 Esas, 2023/24 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, şantaj suçundan ise aynı Kanun'un 107 nci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 107 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 500 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmistir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.03.2023 tarihli ve 2023/645 Esas, 2023/649 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.07.2023 tarihli ve 9-2023/71062 sayılı kısmî ret kısmî onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna, sanığın nitelikli eyleminin bulunmadığına, sadece mağdurun beline sarıldığına, bu eylemin de sarkıntılık boyutunda kaldığına, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, şantaj suçu yönünden ise kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın mağdurenin arkadaşı olan ...'ten mağdurenin daha önce erkek arkadaşı olan ...'ye gönderdiği fotoğrafı aldığının mağdure ve sanığın uyumlu beyanlarından anlaşıldığı, sanığın instagram üzerinden mağdureye mesaj attığı ve sanığın mağdurenin arkadaşından ele geçirdiği fotoğrafı mağdureye gönderdiği,

sanık ile mağdurenin whatsapp üzerinden konuşmaya başladıkları, sanığın mağdureye kendisine attığı ve mağdurenin arkadaşından ele geçirdiği fotoğrafları yayınlama tehdidi ile "Yüzün gözükürken dilini ısır öp ... beni sik aşkım de, bunları yap yoksa story atacağım", "Ben iş bittikten sonra sileceğim", "ya işte içine gireceğim buluşunca sonra neden yayayım",

"kaç kişi görüyor storylerini" demek suretiyle mağdureden çok sayıda özel bölgelerinin gözüktüğü ve mağdurenin sanığın istekleri doğrultusunda hareket ettiği video ve fotoğraf aldığının mağdurenin beyanlarından ve sanığın telefon incelemesi sonucunda ele geçirilen fotoğraf ve video kayıtlarından anlaşıldığı,

daha sonra olay tarihinde 09.03.2022 tarihinde sanığın mağdureye "ya işte içine gireceğim buluşunca sonra neden yayayım" ve mağdure ve sanığın uyumlu beyanlarından anlaşılacağı üzere "gelmezsen fotoğrafları yayarım" demek suretiyle buluştukları, sanık ve mağdurenin sanığın sevk ve idaresindeki araç ile ormanlık alana gittiklerinin, burada sanığın mağdurenin yanına arka koltuğa geçtiği, sanığın mağdurenin ön özel bölgesine ve göğüslerine kıyafetlerinin içinden dokunduğu, daha sonra sanığın pantolonunu çıkararak mağdureden cinsel organını ağzına almasını ve cinsel organına dokunmasını istediği,

mağdurenin sanığın fotoğraflarını yaymasından ötürü duyduğu korku ile sanığın cinsel organını ağzına aldığı ve dokunduğunun, mağdure her ne kadar kovuşturma aşamasında beyanlarını değiştirse de mağdurenin beyanlarının olay nedeniyle şikayetinden vazgeçmiş olmasından ötürü dosyayı kapatmaya yönelik olduğu, duruşma anında görüntü kaydına alınan hal ve tavırlarından anlaşıldığı gibi olay sonrasında sanık ile mağdur arasında gerçekleşen mesajlardan ve sanığın kısmi ikrarından anlaşılarak sanığın atılı nitelikli cinsel istismar ve şantaj suçunu işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.

Sanığın mağdureye yönelik istediklerini yerine getirmemesi durumunda daha önce ele geçirmiş olduğu özel bölgelerinin gözüktüğü fotoğrafı yaymakla tehdit ederek manevi menfaat temin ettiğinin kabulü gerektiği, bu sebeple bir kişi tek eylemi nedeniyle iki kere cezalandırılamayacağı için 5237 sayılı Kanunun 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası Mahkemece uygulanmamıştır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanığın cinsel istismar eylemini "Mağdurenin çıplak görüntülerinin sosyal medyada ve çevresinde yayacağı" tehdidi ile gerçekleştirdiğinin sabit olması karşısında, anılan eylemin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında kalıp ayrıca şantaj suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden tek eylem nedeniyle iki kere cezalandırılamayacağından bahisle 5237 sayılı Kanunun 107 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanarak 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmadığı ancak hükmün sadece sanık tarafından istinaf edilmiş olması ve 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesindeki

aleyhe bozma yasağı göz önünde bulundurularak yapılan hata eleştirilmekle yetinilmiştir. Bu eleştiri dışında, İlk Derece Mahkemesinin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka ayrılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik bulunmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu anlaşıldığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Şantaj Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında şantaj suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir. B. Sanık Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Mağdurenin eylemin gerçekleşme şekline dair aşamalardaki çelişkili beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, eylemin mevcut hali ile,

hukuka aykırı olarak elde ettiği mağdureye ait cinsel içerikli görüntüleri yaymakla tehdit ederek çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek sanığın 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması karşısında, anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Yukarıda açıklanan nedenle tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Şantaj Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 29.03.2023 tarihli ve 2023/645 Esas ve 2023/649 Karar sayılı kararının sonuç ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması kaydıyla 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Burhaniye