Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/9780 K.2023/7798

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2021 tarihli ve 2021/517 Esas, 2021/544 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2022/159 Esas, 2022/176 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi

20. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce verilen 17.10.2022 tarihli ve 2022/5298 Esas, 2022/9106 Karar sayılı kararı ile savunma hakkının kısıtlanması, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması sebebiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. İstanbul Anadolu

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.05.2023 tarihli ve 2022/1139 Esas, 2023/314 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası ile 43 üncü maddenin birinci fıkrası, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Üst sınırdan ceza ve takdiri indirim uygulanmamasının yerinde olmadığına, mahkemece aldırılan raporların sanık lehine olduğuna, mağdurenin beyanını çelişkili olduğuna, katılan ile sanık arasında husumet bulunduğuna, eksik inceleme sonucunda hüküm kurulduğuna ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de, mağdurun gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında alınan beyanlarının ısrarla aynı içerikte ve iddiaya ilişkin en ince detaylarına kadar verir şekilde ve çelişkisiz tutarlı olması, içerdiği detayların (babasının cinsel organının mor renk olması, cinsel organından beyaz sıvı akması, rahatça girmesi için sabun sürmesi, mağdurun karnının altına babasının eylemi yaparken yastık koyması, canının yanması, sıvı aktıktan sonra bitti demesi ve bunun üzerine banyo yapması,

poposunun üstüne ilişki sonrası rahat oturamaması gibi detayların yaşı itibariyle kurgu ile ezberletilerek ve yahut yalan söyleyerek o yaştaki çocuğun hayal gücüyle beyan edebileceği nitelikte olmaması, yine mağdurun beyanında sanığın cinsel istismar eylemini gerçekleştirmeden önce karnının altına yastık koyması ve mağdura ve kendisine sabun sürerek rahatça içine girmesini sağladığını beyan etmesi karşısında Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesinin Adli Tıp Anabilim Dalı Kliniğinin 07/09/2021 tarihli raporunda bu hususun irdelenmiş olması,

yine yaşı küçük tanık ...'ın mağdurun beyanlarını doğrulamasının yanı sıra tanık olduğu sanığın eylemlerini yine mağdurdan küçük olması da gözetildiğinde mahkememiz huzurunda babasının banyoda ablasının arkasına geçerek belini öne arkaya hareket ettirmesi ve bu esnada su akmadığı şeklinde tarif ederek anlatmış olması,

katılanın beyanında kızının sanık tarafından istismara uğradığını öğrenmesi üzerine boşanma davası açacağını söylemesi ve beyanıyla örtüşür şekilde boşanma davasının da kızının istismar olayını öğrenmesinden sonra açılması bir bütün olarak değerlendirildiğinde, bu haliyle mağdur ve tanığın babası olan sanığa iftira atmalarını gerektirecek herhangi bir husumetin bulunmadığı,

mağdurun babası olan sanığın kendisine şiddet uygulamasından korktuğu için annesine olayı anlatması sonucunda olayın meydana çıktığı anlaşılmış olup mağdur ve tanık beyanları ile bu beyanları doğrular raporlar doğrultusunda sanık savunmasına itibar edilmemiş ve sanığın altsoyu olan mağdura karşı olay esnasında sus diyerek ve dövmekle korkutarak tehdit ile birden fazla kez nitelikli cinsel istismar suçunu işlediği mahkememizce sabit görülmüş olup Yargıtay'ın Bozma ilamı doğrultusunda bozma nedeninde belirtilen hususlara da uyularak eksiklikler giderilmiş " şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un Cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle sanık hakkında kurulan hükümde, temel cezanın belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında takdiri indirim nedeni uygulanmamasına ilişkin gösterdiği gerekçe yerinde, yeterli olduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.05.2023 tarihli ve 2022/1139 Esas, 2023/314 Karar sayılı kararında sanık müdafii, ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu