Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/10164 K.2025/6155

Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu ayrı ayrı işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Karaman Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan ayrı ayrı mahkumiyetlerine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemleri Özetle atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, delillerin yanlış değerlendirildiğine, lehe olan tanık anlatımlarının dikkate alınmadığına, taksi şoförünün beyanlarının yeterince irdelenmediğine, katılan mağdurenin annesinin beyanlarına göre katılan mağdurenin kendisinde olduğuna ve buna ilişkin mesajlar bulunduğuna, kabul anlamına gelmemekle birlikte olayların katılan mağdurenin bilincinin açıkken gerçekleşmiş olduğuna, eksik araştırmaya karar verildiğine, hata hükümlerinin uygulanması ile hükümlerin hukuka aykırı olması nedeniyle sanıklar lehine bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlemediğine, katılan mağdurenin aşamalardaki ifadelerinin çelişkili olduğuna, suç unsurlarının oluşmadığına, DNA gibi kesin delillerin elde edilmediğine ve kararın hukuka aykırı olması nedeniyle suça sürüklenen çocuk lehine bozulması gerektiğine ilişkindir. C.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle olayların katılan mağdurenin bilinci yerinde değilken gerçekleştiğinin sabit olduğuna, sanıklar ile suça sürüklenen çocuğa cezalar verilmesine rağmen katılan mağdure lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ve kararın sanıklar ile suça sürüklenen çocuk aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin kararında sanıklar müdafileri, suça sürüklnenen çocuk müdafii ile katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi