Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/1109 K.2024/4848

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2014 tarihli ve 2013/612 Esas, 2014/586 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105/1, 43, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının katılan mağdure vekili ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 22.06.2022 tarihli ve 2021/6516 Esas, 2022/6435 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Eskişehir

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2023 tarihli ve 2022/895 Esas, 2023/838 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 105/1, 43, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma, düşme görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

Sanığın işlediği kabul edilen cinsel taciz suçunun 5237 sayılı Kanun'un 105/1. maddesinde düzenlenip öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu, sanık hakkında bozma ilamından önce kurulan 11.11.2014 tarihli mahkumiyet hükmü ile bozma ilamından sonra kurulan 28.11.2023 tarihli mahkumiyet hükmü arasında bu sürenin geçtiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Eskişehir