Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/1305 K.2024/5170

Sanık hakkında Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 15.09.2023 tarihli ve 2023/4 Esas ve 2023/296 Karar sayılı ilamı ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2. maddesi uyarınca 16 yıl hapis ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/2,3f,5. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53. madde uyarınca hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin ilamı ile 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin sanığın kolunu tutup yumruk attığını söylemesine rağmen olay akabinde alınan raporda darp cebir izi bulunmadığına, zorla cinsel ilişkiye girdiğini söylemesine rağmen o gece bindiği taksinin şoförü tanık olarak alınan beyanında mağdurenin stres ve panik olmadığına, normal davrandığını söylediğine, mağdurenin rıza ile ilişkiye girdiğinin sabit olduğuna, ancak ailesinden ve çevre baskısından çekindiği için zorla olduğunu iddia ettiğine, ayrıca mağdurenin çevrede insanlar olduğunu söylemesine rağmen bağırmadığını söylediğine, bu durumun da rızanın varlığını gösterdiğine,

sanığın her iki suç yönünden de mağdurenin yaşı konusunda hataya düştüğüne, zira gece vakti playstation oynanan iş yerinde çalıştığına, annesinin de buna rıza gösterdiğine, sanığın mağdureyi on altı - on yedi yaşında sandığına, mahkemenin bilimsel rapor almadan gözlem yaparak on iki yaşında olduğuna ve gösterdiğine karar vermesinin yasal olmadığına, ayrıca gerekçe göstermeden, soyut gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmamasının yasal olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemleri uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmediği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık görülmemiştir. B.

Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, Şevki'nin gece 22.00 civarında işlettiği oyun salonuna mağdureyi çağırdığı ve araç ile alacağını söylediği, mağdurenin annesi ile görüşüp izin aldığı, Şevki'nin salonun kalabalık olması nedeniyle dükkandan ayrılamadığı ve sanık ...'dan mağdureyi getirmesini istediği,

sanığın arkadaşının aracı ile mağdure Ecrin'i evinden alarak araca bindirmesi şeklinde gelişen olayda sanığın hileli davranışının bulunmadığı ve eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 109/1,3f,5. maddeleri kapsamında kaldığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B.

Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, üyeler ... ve ...'ın muhalefeti ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Silifke

1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY 12 yaşındaki mağdureyi, annesinin evine temizliğe gittiği için tanıdığı Şevki’nin iş yerinde zaman zaman çalışıp harçlık aldığı, Şevki'nin olay günü de mağdureyi yardıma çağırdığı bu nedenle mağdurenin annesi ile telefonda görüşüp mağdur için izin aldığı, ancak iş yerinin kalabalık olması nedeni ile Şevki'nin kendisi gidemeyince arkadaşı sanıktan mağduru getirmesini istediği, sanığın arkadaşından temin ettiği araç ile saat 21.00 sularında mağdureyi Şevki'nin dükkanına getirmek için tanık Ecrin'in evinden aldığı,

mağdurenin tanık Şevki'nin iş yerine gitmek üzere bindiği aracı tenha bir yere sürerek arka koltuğunda mağdure ile anal yoldan ilişkiye girdiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın on beş yaşından küçük mağdureyi Şevki'nin iş yerine götüreceğini söyleyerek hile ile iradesini etkileyip araca bindirdiği ve alıkoyarak cinsel istismarda bulunması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nun 109/2 maddesinde düzenlenen suçun nitelikli halini oluşturması nedeniyle sanık hakkındaki mahkumiyet kararının onanması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.