Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/1550 K.2024/4063

Suça sürüklenen çocuk hakkında zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçununu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bayburt Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2023 tarihli ve 2023/85 Esas, 2023/119 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde müsnet suçtan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası,

31 inci maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 08.12.2023 tarihli ve 2023/1643 Esas, 2023/1618 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin ve ailesinin aşamalarda çelişkili beyanları bulunduğuna, ceza verilebilmesi için somut yan delil bulunması gerekirken bulunmadığına, mağdurenin başından geçtiği iddia olunan eylemleri uzun bir süre zarfında kimseye anlatmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, kimsenin istismar edeceği birine iç çamaşırı götürmeyeceğine, arada husumet bulunduğuna, suç isnat edildiğine, savunma tanığının beyanlarına itibar edilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, tanık Kadir'in usulüne uygun olarak dinlenmediğine,

zincirleme suç hükümlerin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin ağırlığı, kastın yoğunluğu göz önüne alınarak alt sınırdan uzaklaşarak karar verilmesi gerektiğine, katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış,

5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesi de yerinde olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 08.12.2023 tarihli ve 2023/1643 Esas, 2023/1618 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bayburt Ağır Ceza Mahkemesine,