Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/239 K.2024/1771

Sanık hakkında kurulan bozma üzerine hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasında, Muğla

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2014/202 Esas, 2015/167 Karar sayılı kararı ile sanığın katılan mağdureyle rızası dahilinde birden fazla kez cinsel ilişkiye girdiği şeklinde kabul edilen olayda reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 ve 62 nci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün, tehdit suçundan aynı Kanun'un 150 nci maddesi delaletiyle 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

kasten yaralama suçundan aynı Kanun'un aynı maddesi delaletiyle 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 52 ve 62 nci maddeleri uyarınca 2.000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir. 2. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2014/202 Esas, 2015/167 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ile katılanlar ve katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 23.01.2023 tarihli ve 2021/6133 Esas, 2023/264 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte bulunması nedeniyle temyiz isteklerinin reddine; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün onanmasına; reşit olmayanla cinsel ilişki ve tehdit suçları yönünden basit yargılama usulü uygulanması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Muğla

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2023/147 Esas, 2023/337 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemlerinde cebir ve tehdit olup olmadığı, katılan mağdurenin iradesinin bulunup bulunmadığı hususlarında suç vasfının tayini için celse açılmasında zorunluluk bulunduğundan basit yargılama usulü uygulanmaksızın tehdit ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından aynı hükümler kurulmuştur.

II. GEREKÇE

1. Sanık hakkında yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası ile 104 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türleri ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozma öncesi yapılan yargılamada sanık hakkında kurulan 21.04.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu, Mahkemece kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde bozulmasının ardından yapılan yargılama neticesinde atılı suçlardan mahkumiyetine dair kararın verildiği 19.10.2023 tarihinden önce bu sürenin geçtiği gözetilerek zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muğla

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2023/147 Esas, 2023/337 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure ve katılanlar vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye uygun olarak,