Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/2631 K.2024/6751

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında mağdureye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1, 103/3-c, 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.02.2020 tarihli kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiş; hükmün istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin 06.03.2020 tarihli kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; bu kararın da katılan Bakanlık vekili, mağdure vekili ve sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 21.04.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun' un 32/1. maddesi uyarınca rapor aldırılması gerektiğinden bahisle bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. İzmir

10. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2024 tarihli ve 2022/352 Esas, 2024/17 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 103/1,3.cümle, 103/3-c, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın eylemlerinin sarkıntılık boyutunu aştığına, eylem sarkıntılık kabul edilse dahi verilen cezanın az olduğuna ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Sanık Müdafiilerinin Temyiz İstemi Mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanlarına dayanılarak hüküm kurulduğuna, mağdurenin annesi Emine'nin husumetle hareket ettiğine, Mahkeme gerekçesinin hayatın olağan akışı ile örtüşmediğine, kendi içerisinde çelişkili olduğuna, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına ve orantısız ceza verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Ailenin Korunması ve Çocuk Hakları" başlıklı 41. maddesinde ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu açıkça belirtilmiştir.

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği belirtilmiştir. Kanuni düzenleme dikkate alındığında Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir.

Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir

10. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı yapılan temyiz incelenmesi sonucunda herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 320/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/4. maddesi gereği İzmir