Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/2728 K.2024/5057

Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2024 tarihli ve 2023/671 Esas, 2024/40 Karar sayılı kararı ile Dairemizce verilen, 13.09.2023 tarihli ve 2023/5346 Esas, 2023/5173 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle.

Mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; bozma sonrası beyanının alındığı tarihte reşit olan mağdurenin sanık hakkında şikâyetçi olmadığını beyan ettiği anlaşıldığından mağdure vekilinin hükümleri temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1.Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.11.2022 tarihli ve 2022/516 Esas ve 2022/607 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/1411 Esas, 2023/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesi kararının temyizi üzerine Dairemizce verilen 13.09.2023 tarihli ve 2023/5346 Esas, 2023/5173 Karar sayılı kararı ile temel cezanın koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırılması suretiyle sonuç cezanın fazla tayini nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Eskişehir

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2024 tarihli ve 2023/671 Esas, 2024/40 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası, 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığına, mağdurenin şikâyetten vazgeçtiğine, cinsel amacın bulunmadığına, eksik inceleme sonucunda karar verildiğine ilişkindir. B.Katılan Bakanlık VekilininTemyiz İstemi Sanığın üst hadden cezalandırılmasına, Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Mağdurenin alınan beyanında şikâyetçi olmadığını beyan ettiği bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, mağdure vekilinin aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır B.Sanık Müdafii ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden Dairemizce verilen bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne dair kararda belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

A.Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2024 tarihli ve 2023/671 Esas, 2024/40 Karar sayılı kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Sanık Müdafii ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Dairemizce verilen bozma kararının, Tebliğname'ye uygun olarak,