Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/290 K.2024/3054

Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2023 tarihli ve 2023/87 Esas, 2023/200 Karar sayılı kararı ile Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 08.02.2023 tarihli ve 2021/5812 Esas, 2023/468 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 inci maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede.

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Zonguldak

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2014/157 Esas, 2015/38 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 08.02.2023 tarihli ve 2021/5812 Esas, 2023/468 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozmadan sonra Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesince önceki hükümde direnilmesine karar verilerek sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan 8 yıl hapis cezalı ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Katılanın aşamalardaki çelişkili beyanları, katılanın kendisine karşı kullanılan zor unsurunun nasıl gerçekleştiğine, sanığa karşı ne şekilde direnç gösterdiğine dair ayrıntı içeren bir anlatımının bulunmaması, savunma ve katılanın iddialarının tanıklar tarafından doğrulanmaması karşısında, sanığın cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın atılı suçu işlediğini gösteren hiçbir delil bulunmadığına, cinsel ilişkiye ve zorlamaya dair bulgu olmadığına, tanıkların ifadelerinin katılanı doğrulamadığına, katılanın olaydan üç gün sonra şikâyetçi olduğuna, on gün sonra da çamaşırlarını karakola teslim ettiğine, eylem zorla olması halinde katılanın sanığın bulunduğu bir ortama çay ikram etmesinin mümkün olmadığına, anılan hususların çelişki barındırdığına, katılan ile sanık arasında eskiye dayalı duygusal birlikteliğin sabit olduğuna, eylemin zorla gerçekleştiğine dair delil bulunmadığına, bu nedenle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dairemizin 08.02.2023 gün ve 2021/5812 Esas, 2023/468 sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup İlk Derece Mahkemesince anılan ilâma yönelik kurulan 09.05.2019 gün ve 2019/133 Esas, 2019/169 sayılı direnme ilâmında belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2023 tarihli ve 2023/87 Esas, 2023/200 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay