Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/3150 K.2024/11391

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle alınan iç beden muayene raporunun yetersiz olduğuna, rapor aldırılması taleplerinin Mahkeme tarafından kabul edilmediğine, mağdurenin rızası ile sanığın yanında kaldığına, ilk ifadesinde şikayetçi olmadığına ve cinsel istismardan bahsetmediğine, kaçma fırsatı olmasına rağmen sanığın yanından ayrılmadığına, zorla tutulduğunu beyan etmesi karşısında sanıktan telefonunu isteyip akrabam dediği kişiye mesaj atabildiğine, sanığın yanında zorla tuttuğu birine telefonunu kullandırmasının ve zorla evde tutulup istismara uğrayan birinin ertesi gün sanığın iş yerine güle oynaya gitmesinin mümkün olmadığına,

sürüntülerde sperm örneklerine rastlanılmadığına, mağdurenin gerçek yaşının araştırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal biçimi ve zamanı, mağdurenin olaydan sonra arkadaşı Sadık ile buluşmak için gittiği yerde babasının dayısı ...'ı görmesi üzerine kaçarak tekrar sanığın çalıştığı işyerine gelmesi, savunma, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın, mağdureye yönelik eylemlerini zora dayalı gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle sanığın, evini terk eden on beş - on sekiz yaş grubundaki mağdureyi yanında tutarak cebir,

tehdit veya hile olmaksızın cinsel ilişkiye girmesi eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki ve aynı Kanun'un 234/3. maddesinde yer alan çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarını oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanığın mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi