Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/3460 K.2025/209

Mahkemenin direnme kararı üzerine dosyanın incelenmek üzere gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından verilen bozma ilamı üzerine Mahkemesince verilen kararın direnme değil yeni hüküm niteliğinde olduğu anlaşılmakla gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığa alt sınırdan takdiri indirim uygulanarak hüküm tesisinin ve Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Katılan mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğine, kabul anlamına gelmemekle birlikte sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Tüm dosya kapsamına göre olay günü katılan mağdurenin çalıştığı mobilya mağazasına giden komşu işyerinin sahibi sanığın, gezme bahanesiyle işyerinin üst katına birlikte çıktığı katılan mağdureye arkadan sarılarak göğüslerini tutmasının ardından önden sarılarak omuzlarını sıkması ve daha sonra elini tutarak kıyafeti üzerinden kendi cinsel organına dokundurtması şeklindeki fiziksel temas içeren eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı dikkate alınmadan sarkıntılığı aştığı gerekçesiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan ceza verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, sayın üyeler ... ve ...'ın karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Silifke

1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 09.01.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğümüz husus, olay günü mağdurenin çalıştığı mobilya mağazasına giden komşu işyerinin sahibi sanığın, gezme bahanesiyle işyerinin üst katına birlikte çıktığı mağdureye arkadan sarılarak göğüslerini tutmasının ardından önden sarılarak omuzlarını sıkması ve daha sonra elini tutarak kıyafeti üzerinden kendi cinsel organına dokundurtması ve mağdurenin ağlayarak tepki vermesi üzerine eylemini sonlandırması şeklindeki fiziksel temas içeren sanığın mağdureye yönelik sabit kabul edilen eyleminin sarkıntılık mı yoksa basit cinsel saldırı mı olduğu hususudur.

Sanığın eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleştiğinin kabulü halinde sarkıntılık suçu oluşacaktır.

Sanığın olay anı itibariyle herkese açık bulunmayan ve kimsenin olmadığı yerde mağdureye arkadan sarılarak erojen bölgesini olan göğüslerini tutma, önüne geçerek cinsel amaçla omuzlarını tutma ve devamında sanığın erojen bölgesi olan penisini mağdura tutturması hareketlerinin tek dokunuşlu ani ve kesintili olmadığı gibi herbiri sarıkıntılık olan birden çok hareketin süreklilik arzettiği,

sanığın temadi eden eyleminin kendi iradesi değil mağdurenin ağlayarak tepki göstermesi üzerine sonlandırdığı nazara alındığında cinsel arzularını tatmine yönelik eylemin sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun basit cinsel istismarı suçu boyutunu aştığı ve çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.