Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2024/3810 E. , 2025/1308 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargıl
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2024/3810 E. , 2025/1308 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bodrum Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, katılanla vajinal yoldan organ sokma suretiyle ilişkiye girmek şeklinde gerçekleştirdiği eylemi sebebiyle nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükmün istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçelerinin dosya kapsamı ile örtüşmediğine, tek başına soyut katılan beyanlarının hükme esas alındığına, 5271 sayılı Kanun' un 170. maddesine aykırı olarak iddianame tanzim edildiğine, katılanın iradesinin fesada uğratıldığına ilişkin bir delilin dosya içerisinde bulunmadığına, katılanın beyanlarının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna ve tanık ... ile katılan beyanlarının birbirleri içerisinde çelişkili olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanığın aşamalardaki savunmalarına ve olay yeri krokisi bulunmasına göre Tebliğnağme'de bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. 2. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Başkan ...'nun karşı oyu ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bodrum Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde karar verildi. Muhalefet Şerhi 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 102/2 maddesi mağdurun rızası hilafına fiilin vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, sanığın sorumluluğu cihetine gidilmektedir. Cinsel saldırının, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı, kamu görevinin, vesayet veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle, üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş, evlat edinen veya evlatlık tarafından, silahla veya birden fazla kişi tarafından birlikte, insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle, işlenmesi halinde verilen cezanın artırılması öngörülmektedir. TCK md. 26/2’de ilgilinin rızasını düzenlemiştir. Bu hükme göre; “Kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez”. Bu düzenleme gereğince, ilgilinin üzerinde tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olarak vermiş olduğu rıza üzerine kanunî tipte tanımlanmış bir fiili gerçekleştiren kişi hukuka uygunluktan yararlanabilecektir. Zımni rızada, ilgilinin bir rıza açıklaması bulunmamaktadır. Zımni rızada fail, başka birine ait bir konuya izinsiz bir şekilde müdahale ederek kanunda suç olarak tanımlanmış bir fiili gerçekleştirmektedir. Müdahale edilen konunun sahibinin gerçek iradesi ile fail tarafından varsayılan iradesi çatıştığı takdirde, failin hukuk düzeni, müdahaleyi hukuka uygun hâle getiren varsayılan bir rızayı, her ne kadar konunun sahibinin gerçek iradesinin başka olduğu sonradan ortaya konmuş olsa bile, zımni rızanın ortadan kalması sonrası eylemlerin devam edip etmediğinin irdelenmesi gerekmektedir. İşlediği fiilin haksızlık oluşturduğu hususunda kaçınılmaz hata (TCK 30/4): Fail, işlediği fiilin hukuka uygun olduğu, haksızlık meydana getirmediği, meşruiyet çizgisinde olduğu fikriyle hareket eder ve failin bu hatası içinde bulunduğu şartlar değerlendirildiğinde kaçınılmaz addedilecek nitelikte ise artık cezalandırılmayacaktır. Hatanın kaçınılmaz olup olmadığı, failin bilgisi, eğitimi, içinde bulunduğu sosyal ve kültürel koşullar dikkate alınarak tespit edilecektir. Bu açıklamalar ışığında somut olayımızda; İngiltere'de yaşayan ve tatil için Türkiye'ye gelen 18 yaşından büyük mağdure (G) nin, gece kulübünde tanıştığı (U) ve diğer iki kişi ile birlikte (U) un evine geldikleri, burada da alkol almaya devam ettikleri, sonrası mağdurun (U) ile rızası ile ilişkiye girdikleri, ilişki sonrası (U) banyoya girmesi üzerine sanık (M), nin beyanına göre mağdure (G) kendisini çağırması, mağdure (G) beyanına göre yatakta sırtı dönük yatarken (U) sandığı sanık (M) nin gelip kendisi ile ilişkiye girdiğini, daha sonra ilişkiye girdiği şahsın (U) olmadığını anlaması üzerine ilişkiye son verdiği anlaşılmaktadır. Burada değerlendirilmesi gereken mağdure (G) nin (U) sanarak ilişkiye girdiği kişinin eyleminin ne olacağının, mağdure (G) nin zımni rızasının sanık (M) yönünden değerlendirilmesi gerekmektedir. Sanık (M) mağdurun bu zımni rızasını, hile, cebir, şiddet tehdit, şantaj ile etkilediğine, zımni rızanın ortadan kalkmasından sonra sanık eylemlerine devam ettiğine yönelik dosya içinde buna dair bir tespit veya beyan yoktur. Mağdure (G) ilişkiye girdiğini düşündüğü kişide yanılmasının müeyyidesi sanığa yükletilemez. Olayın ahlakî boyutundan dolayı eylem suç olarak nitelendirilemez, Ayrıca, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının mağdurun gerek arkasının dönük gerekse yüzünün salona bakar vaziyette ve ışığın açık olması hallerinde masanın bulunduğu konum dikkate alındığında sanığı görüp göremeyeceği konusu açıklığa kavuşturulup, yine sanık müdafii tarafından dosyaya sunulan fotoğrafları ve fiziksel özelliklerdeki farklılıklar dikkate alınarak mağdurun ilişkiye girdiği kişiyi fark edip edemeyeceğine ilişkin olay yerinde keşif yapılarak sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi yönündeki tebliğname görüşü, bozmayı gerektirmektedir. Açıklanan hususlar göz önüne alındığında sanığın eylemi mağdurenin zımni rızasını kıracak davranışta bulunmadan, mağdurenin kişide yanılması sonucu gerçekleşen eylem nedeniyle sanığın sorumluluğun bulunmayacağından mahkumiyet yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim.