Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/3861 K.2024/6576

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunu’nun 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında cinsel saldırı, cinsel taciz ve tehdit suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan 106 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

cinsel taciz suçundan 105 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın eylemlerinin bütün halinde

cinsel saldırı suçu kapsamında kalması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Zincirleme suç hükümlerinden artırım maddesinin üst sınırdan uygulayıp takdiri indirim uygulanmamasının yerinde olmadığına, mağdure beyanının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, arada husumet bulunduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığına, ses kayıtlarının yasak delil kapsamında olduğuna ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın suç tarihinde reşit olan mağdureye yönelik dokunma ve öpmeye çalışma şeklindeki eyleminin, mağdurenin rızası dışında olduğu hususunda herhangi bir delil bulunmadığının anlaşılması karşısında atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraati yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma nedenine göre atılı suçtan tutuklu bulunan sanıkların TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini hususunun ivedi şekilde mahalline bildirilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi