Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/4109 K.2024/5369

Bakanlık vekili, katılan ... vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ... hakkında Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 07.11.2018 tarih, 2018/81 Esas 2018/143 Karar sayılı kararı ile sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-3. cümlesi uyarınca verilen 5 yıl mahkumiyet hükmünün, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5 maddeleri uyarınca verilen 3 yıl mahkumiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan yargılama sonucunda;

sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kesin olmak üzere istinaf başvurusunun esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi uyarınca beraatine temyiz kanun yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yar alan "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının" temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemeye göre; temyiz incelemesine konu eylemlerden sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararının temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik, temyiz başvurusunun incelenmesine ilişkin görev ve yetkinin, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun,

23.01.2024 tarihli 32438 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2024 tarihinde yürürlüğe giren 18.01.2024 tarihli 2024/1 sayılı kararı ve anılan kararın Yargıtay Ceza Daireleri Ortak Hükümler kısmında yer alan "Temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri ile yalnızca sanık lehine vekâlet ücreti hükmedilmesi istemine yönelik temyiz talepleri görevli Dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz." düzenlemesini içeren 7 nci maddesi uyarınca Yüksek Yargıtay

8. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR