Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/4204 K.2025/4020

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bodrum Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle mağdur çocuğun abisi olan sanıkla aralarında husumet bulunmadığına, sanığın diğer aile bireylerine yönelik de cinsel saldırılarda bulunduğunun ifade edildiğine, olaya ilişkin tek delilin mağdur beyanları olması karşısında mağdur beyanının adli görüşme odasında pedagog eşliğinde mahkeme huzurunda alınmaması ve gerekçeli kararda katılan mağdur beyanlarına yer verilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurun, yargılamada on beş-on sekiz yaş gurubunda olup, Bölge adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükmün yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekil tarafından temyiz edildiğinden haberdar olmaması nedeniyle vaki temyize muvafakati olup olmadığı hususunda mağdura ihtar şerhli gerekçeli hükmün tebliği yapılmasına dair Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09.01.2024 tarihli ve 9-2023/110059 sayılı eksikliği giderme yazısına istinaden,

dosyanın gönderildiği Bölge Adliye Mahkemesince usulüne uygun şekilde yapılan tebligata rağmen anılan kararı temyiz etmediği gibi, vekili tarafından yapılan temyize muvafakat ettiğine dair beyanda bulunmaması karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı olmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 217/1. maddesinde “Hakim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hakimin vicdani kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanun'un 210/1. maddesinde ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir.

Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup her ne kadar aynı Kanun'un 236/2. maddesinde "İşlenen suçun etkisiyle psikolojisi bozulmuş çocuk veya mağdur, bu suça ilişkin soruşturma veya kovuşturmada tanık olarak bir defa dinlenebilir.

Maddî gerçeğin ortaya çıkarılması açısından zorunluluk arz eden haller saklıdır." ifadesine yer verilmiş ise de; bu kapsamda İlk Derece Mahkemesince aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurun adli hakikatın ortaya çıkarılması açısından duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili beyanlarının alınması,

bunun mümkün olmaması halinde ise soruşturma evresinde verdiği görüntülü ifade CD’sinin duruşmada taraflarla birlikte izlenip diyecekleri sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken duruşmada dinlenmeyen mağdurun, soruşturma aşamasında alınan görüntülü ifade CD’si de izlenmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdur vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi