Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/4383 K.2024/7893

Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma, konut dokunulmazlığının ihlali ve şantaj suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci ve beşinci fıkraları, 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve ikinci fıkrası, 116 ncı maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 107 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara

32. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2023 tarihli ve 2023/100 Esas, 2023/282 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci ve beşinci fıkraları uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

nitelikli yağma ve konut dokunulmazlığının ihlali eylemleri bir bütün halinde nitelikli yağma kabul edilerek aynı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, şantaj suçundan aynı Kanun'un 107 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddeleri uyarınca hak yoksunluğuna, dair verilen kararların sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

27. Ceza Dairesinin 27.02.2024 tarihli ve 2024/190 Esas, 2024/240 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak somut bir delil bulunmadığına, katılanın soyut beyanına dayalı karar verildiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, banka kayıtlarının dosyaya konulmadığına, katılan ile sanık arasındaki whatsapp yazışmalarının dökümünün alınmadığına, takdiri indirim maddesinin uygulanmamasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Şantaj Suçlarından Kurulan Hüküm Yönünden Hükmedilen cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B.

Nitelikli Cinsel Saldırı ve Nitelikli Yağma Suçlarından Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu,

eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurularının esastan reddine dair kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemekle kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Şantaj Suçlarından Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Nitelikli Cinsel Saldırı ve Nitelikli Yağma Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

27. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara