Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/4956 K.2024/9147

Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında eylemin çocuğun nitelikli cinsel istismarı olarak değerlendirileceğinden bahisle verilen görevsizlik kararı sonrasında bu suç ile birleşen dava dosyası kapsamında ise sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan yapılan yargılama sonucunda, Ordu

2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Özetle yetersiz gerekçeyle alt sınırdan fazlaca uzaklaşılmış olmasına, eylem sayısının ikiden fazla şeklinde kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesiyle yapılan artırım oranının 1/2 olarak fazla oranda belirlenmesine, eylemin kabulü yönünde sanık ikrarda bulunduğu halde kovuşturma aşamasında olumsuz kişiliğine dair dosyaya yansımış herhangi bir tespit olmayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin gerekçesiz bir biçimde uygulanmamış olmasının kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle suçun sübuta ermediğine ilişkindir. C.

Katılan Bakanlık Vekili ve Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemleri Özetle kararın hukuka aykırı olduğuna, eksik kovuşturmayla, değerlendirme yapıldığına, geçerli bir rızanın bulunmadığına, hile ve vaad ile kandırmanın bulunduğuna, suç vasfına, eylemin zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmasına, katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti verilmemesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

İlk Derece Mahkemesince atılı suçtan dolayı temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 61/1. maddesinde yedi bent halinde sayılan hususlar ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde yer alan "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki kanuni düzenleme gözetilip, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar da birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemece gösterilen teşdit gerekçelerinin benzerlerine göre alt sınırdan orantısız şekilde uzaklaşmayı gerektirecek bir özellik taşımadığı,

yine zincirleme suç hükümleri gereği yapılan artırımda teşdit nedeni gösterilmeksizin takdiren orantısız şekilde 1/2 oranında artırım yapılması ve dosyaya yansıyan olumsuz kişiliği bulunmayan sanık hakkında yetersiz gerekçeyle 62. maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi nazara alınarak sonuç cezanın yazılı şekilde belirlenmesi suretiyle cezada orantılılık ilkesine muhalefet edilmesi karşısında söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi