Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/509 K.2024/4119

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un (5237 sayılı Kanun) 103/1,2.c, 53 ve 58. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kahramanmaraş

5. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2022 tarihli ve 2021/104 Esas, 2022/331 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, mağdurun kalçasına dokunma ve yanağından öpme şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eylemler nedeniyle sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1,3.c, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair verilen kararın sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinafı üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesi kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir. 2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.01.2024 tarihli ve 9-2023/130700 sayılı, kısmî ret, kısmî onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II.GEREKÇE Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamında temin edilen nüfus kaydı bilgileri ile Afşin

2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.06/2021 tarihli ve 2021/171 Esas, 2021/298 Karar sayılı ilamı ile mağdurun anne ve babasının boşanmalarına ve mağdurun velayetinin baba Sezai'ye verilmesine dair verilen kararın 07.06.2021 tarihinde kesinleştiği, mağdurun kanuni temsilcisinin babası olduğu anlaşıldığı halde davadan haberdar edilmediğinden mağduru bu dosyada temsil etmesi için baba Sezai'nin iştirakiyle yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken 5271 sayılı Kanun'un 234 ve devam maddeleri gereğince taraf teşkili sağlanmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi karşısında,

anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuş, aynı gerekçeyle Tebliğnamede kısmî ret, kısmî onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Tebliğnameye aykırı olarak, 5271 sayılı Kanun’un 302/2 maddesi gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi