Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/515 K.2024/5505

Mağdure vekilinin temyiz isteği yönünden; kayden 15.10.1994 doğumlu olup 17.05.2010 günlü oturumda, on altı yaş içerisinde bulunan mağdurenin, sanıktan şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, mağdure vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istekleri yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 27.04.2022 tarihli 2021/19362 Esas 2022/4086 Karar sayılı bozma kararı üzerine İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesi 05.10.2023 tarihli 2022/467 Esas ,2023/488 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1. , 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin çelişkili beyanı dışında dosyada somut delil bulunmadığına, sanığın mağdurenin yaşı konusunda hataya düşmüş olmasının muhtemel olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin değerlendirilmesi ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında asgari hadden ceza tayini ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Kayden 15.10.1994 doğumlu olup 17.05.2010 günlü oturumda, on altı yaş içerisinde bulunan mağdurenin, sanıktan şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, mağdure vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı ve vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B.

Sanık Müdafii ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstekleri Yönünden

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5271 sayılı Kanun'un 237. ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümlerinde açıklanan nedenle mağdure vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Müdafiinin ve Bakanlık Vekilinin Temyiz İstekleri Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir