Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/5503 K.2024/11630

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (Katılan ...'e yönelik) ve konut dokunulmazlığının ihlali (Katılanlar ..., ... ve ...'e yönelik) suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ödemiş

1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Sanığın katılan ...'in evine iradesi dışında zorla girerek katılanı evin yatak odası kısmına zorla götürüp buradan ayrılmasına engel olarak üzerine atılı kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçunu işlediğinin kabulü gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı elde edilemediğine, usul ve yasaya aykırı mahkumiyet hükümlerinin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre Mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun olup, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanık hakkında temel cezanın doğrudan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2. maddesi ile belirlenmesi yerine yazılı şekilde 102/1 maddesi uyarınca cezaya hükmedildikten sonra 102/2 maddesinin tatbiki suretiyle kademeli uygulama yapılması, sonuç cezaya etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. C.

Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 116/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 19.12.2014 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Nitelikli Cinsel Saldırı Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B.

Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Ödemiş