Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/5709 K.2024/8226

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği iddiası açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2023/30 Esas, 2023/424 sayılı Kararının istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesi duruşma açarak, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının istinaf talebinin esastan reddine, nitelikli cinsel saldırı suçundan ilk derece mahkemesinin kararını kaldırarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2. ve 53. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ilk derece mahkemesinin kararını kaldırarak aynı Kanun'un 116/4. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar vermiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteğinin reddi, onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemi Cinsel saldırı açısından verilen karar ile dosya kapsamında bulunan raporların uyuşmadığına, cinsel birleşmenin rıza ile olduğuna, intikalin geç gerçekleştiğine, mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, tanık beyanlarının sanığın savunmalarını desteklediğine, olay yeri inceleme raporuna göre katılanın beyan değiştirdiğine, rapor ile katılan beyanlarının da birbiriyle uyuşmadığına, konut dokunulmazlığını ihlal suçu açısından atılı suçun yasal unsurları oluşmadığına, katılanın sanığı kendisinin eve aldığına, raporlardan da anlaşılacağı üzere kapı ve pencerelerde bir zorlama bulunmadığına,

olayın sanığın anlattığı şekilde gerçekleştiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Muğla