KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2024/5739 E., 2024/8553 K.
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2024//502 E., 2024/423 K
- Suç
- Çocuğun cinsel istismarı
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Temyiz edenler
- Sanık müdafii, katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili
- Tebliğname görüşü
- Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ
Karar Detayı
512 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Mardin
4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın, mağdurenin cinsel organına kıyafeti üzerinden dokunduğu, daha sonra pijamasını çıkarıp külotunu indirdiği, diliyle mağdurenin cinsel organına dokunduğu ve yaladığı şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylem nedeniyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 103/1-a delaletiyle, 103/1-3. cümle, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın, sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinafı üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi
7. Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlediğine dair mağdure ve çelişkili tanık beyanları dışında somut bir delilin bulunmadığına ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının bozulmasına ve sanığın tahliyesine karar verilmesine ilişkindir. B.
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yargılama esnasında pişmanlığını dile getirmeyen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın en üst hadden cezalandırılması ve hakkında takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Kanun'un 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,
dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme temyiz sebepleri reddedilmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi
7. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii, katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mardin