Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/64 K.2024/4421

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-a yollamasıyla 103/1, 103/4, 43 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Mersin

9. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2014 tarihli ve 2013/753 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair, kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan

14. Ceza Dairesinin 27.05.2021 tarihli ve 2017/2128 Esas, 2021/3719 Karar sayılı kararı ile "Sanığın kovuşturma evresinde sunduğu dilekçede mağdurenin yaşını büyük zannettiğini belirtmesi, mağdurenin nüfusa tescilinin geç yapılması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, öncelikle resmi kurumda doğup doğmadığı araştırılıp, doğmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas olacak kemik grafilerinin çektirilmesinin ardından içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp,

gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş alınarak mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanması ve on beş yaşını bitirmediğinin tespiti halinde veya resmi kurumda doğduğunun belirlenmesi durumunda ise olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2023 tarihli ve 2021/504 Esas, 2023/611 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın mağdurenin on dört yaşında olduğunu bilmediğine, mağdurenin üniversiteye gittiğini düşündüğü için bir defa öptüğüne, sanığın amacının mağdureyi istismar etmek olmayıp mağdure ile evlilik gibi ciddiyet gerektiren bir müessese düşündüğüne, mağdurenin beyanlarına üstünlük tanınamayacağına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'u 30. maddesi kapsamında sanığın kastının bulunmadığına ve diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre mağdurenin suç tarihinde kayden on beş yaşından küçük olduğunun anlaşılmasına rağmen Mahkemece on beş-on sekiz yaş gurubunda kabul edilmesi, Yargıtay kapatılan

14. Ceza Dairesinin 27.05.2021 tarihli ve 2017/2128 Esas, 2021/3719 Karar sayılı ilamında belirtilen bozmaya uymasına rağmen eylemin zorla gerçekleştiğinin belirtilmesi ve gerekçede sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğu kabul edildiği halde hükümde çelişki oluşturacak şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR