Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/6524 K.2024/9220

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Mahukemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR Katılan mağdurenin öz amcası olan sanığın aynı evde ikamet ettikleri dönemlerde farklı tarihlerde katılan mağdurenin vücuduna dokunduğu, katılan mağdurenin kıyafetlerini çıkartıp üstüne çıktığı, katılan mağdurenin eli kendi cinsel organındayken hareket ettirdiği, dudağından ve göğüslerinden öptüğü, elini katılan mağdurenin cinsel organına götürüp okşadığı şeklinde kabul edilen olayda, dosya içerisindeki mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, İstanbul Anadolu

2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18.01.2024 tarihli ve 2023/107 Esas, 2024/41 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kararın sanık müdafileri ile katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin 02.05.2024 tarihli ve 2024/828 Esas, 2024/997 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Sanık Müdafiilerinin Temyiz İstemleri Özetle mağdurenin çelişkili ve soyut beyanları dışında delil bulunmadığına, olayın yaşandığı evin konumuna göre üst kattan inen bir kişinin salonda oturanlar tarafından farkedilmeden mağdurenin odasının olduğu tarafa geçmesinin mümkün olmadığına, Mahkeme gerekçesinin hatalı olduğuna, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, dosyaya sunulan hukuki mütalaanın dikkate alınmadığına, tanık Remziye’nin katılan ...'in kuzeni olması sebebiyle tarafsız ve objektif beyanda bulunmadığına, bu nedenle yalnızca mağdure ve katılanların soyut beyanları ile sanığın cezalandırılmasının hukuka aykırılık teşkil ettiğine,

sanık hakkında beraat kararı verilmesi ve tahliye edilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanık hakkında alt sınırdan ayrılarak daha ağır cezaya hükmedilmesi gerektiğine ve cezada takdiri indirim yapılmamasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafileri ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasıyla sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu