Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/6535 K.2024/10711

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Bartın Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle teşdiden ceza verilmesinin ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesi gereği yarı oranda artırım yapılmasının hatalı olduğuna, mağdurenin iddianameye konu eylemi tanımlayamadığına, sanığın cinsel organını mağdurenin ağzına soktuğunun iddia edildiğini ancak mahkumiyet hükmünün sanığın parmağını mağdurenin vajinasına soktuğundan bahisle kurulduğuna, parmak sokma eylemine ilişkin olarak adli rapor düzenlenmediğine, husumet olduğuna ilişkin tanığın bulunduğuna, mağdure ifadelerinin birbiriyle ve tanık beyanlarıyla çelişkili olduğuna,

kabule göre de eylemin 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1. cümle kapsamında kabul edilmesi gerektiğine, aynı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir. B.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanığın cezası belirlenirken alt hadden belirlenmesine ve artırım oranlarının düşük uygulanmasına itirazlarının bulunduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin tatbik edilmesinin usul ve esasa aykırı olduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir. C.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle cezalandırma yoluna gidilirken ve artırım yapılırken sanığın üst sınırdan cezalandırılmadığına, sanıkta pişmanlık belirtisinin bulunmadığına, cezada indirim uygulanmasının ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında karar tarihinin 19/12/2023 yerine 09/06/2022 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un (5271 sayılı Kanun) 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesi de yerinde olduğundan, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR