Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/6891 K.2024/9394

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından,

01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmeekle, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin vekalet ücreti talebi ile sınırlı olduğu gözetilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Usulüne uygun katılma talebi kabul edilen kurum lehine vekalet ücretine hükmolunmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemi Esasa ve usule ilişkin hiçbir işlem yapılmadan, tüm talepleri reddedilerek olayın işleniş şeklinde dair kabule yer verilmeden usulüne uygun arama kararı alınmadan hukuka aykırı şekilde elde edilen deliller hükme esas alınarak kurulan mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna, şartları oluşmadığı halde zincirleme suç hükümlerinin tatbik edilip şartları oluştuğu halde takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığına, alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirecek bir husus bulunmamasına rağmen temel ceza tayininde teşdit uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mahkemesince sanığın imamlık yaptığı caminin kursuna katılıp kayden beş yaşında olan katılan mağdureyi farklı zamanlarda cami odasına götürüp üzerindeki şortu yukarı çıkarıp cinsel organını katılan mağdurenin vajinasına sürterek üzerine boşalmak ve yanağından öpmek suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğinin kabul edildiği olayla ilgili yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin ve temel ceza tayini ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu,

Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olarak katılan Bakanlığa yüklenen kamu görevi kapsamında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddeleri gereğince suçtan zarar görme şartı aranmadan katılma hakkı tanınması sebebiyle vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka uygun olduğu anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Oluşa uygun kabule göre sanığın eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı olarak kabulü ile hüküm kısmında eyleme uyan kanuni düzenleme uyarınca ceza tayinine karşın gerekçede suç adının "Çocuğun nitelikli cinsel istismarı" olarak gösterilmesi, 2022 yılı Ağustos ayı olan suç tarihinin karar başlığında "2022" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle. Niğde

1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Niğde