Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/7750 K.2025/1129

Sanık müdafiinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Karabük

1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde olay tarihinde on beş - on sekiz yaş aralığında olan mağdureyle sanığın cebir, tehdit, hile ve iradeyi etkileyen bir hal olmaksızın vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdiği şeklindeki kabulüyle sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstekleri Özetle atılı suçun yasal şartları oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Mağdure Vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısı Temyiz İstekleri Özetle hukuki vasıflandırmanın hatalı yapıldığına, sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Oluşa uygun kabule göre, sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 104/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4 maddeleri gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihi olan 31.05.2012 tarihi ile inceleme günü arasında 12 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karabük